doggyart.punt.nl
Laatste artikelen

 

 
 
   
 
 
 
 
 
               over ons          
We zijn geen bedrijf, organisatie of instituut, we zijn echter grote dierenliefhebbers en kunnen gewoon niet anders dan voor zover het binnen onze mogelijkheid ligt in nood geraakte dieren te helpen.

 

 
 
 
 


I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale



Toby en Pelle


Klik hier voor meer.



Zomer 2017


Foto Hansio,klik hier voor meer.




Sheppie



Klik hier voor meer



Blijvertje


Klik hier voor meer



Arthur



Klik hier voor meer.



Fijne berichten


Klik hier voor meer.


Billy


Klik hier voor meer



De drie Boefjes



Klik hier voor meer








Jim


 

 



Joepie






 
Duifje





 
   
Nieuwe aquarellen






Rodesian Ridgeback





 
 
klik hier voor meer
 
 
 
 
 
Engelse Buldog  Rock
 
 

 
 
Pippa
Aquarel Ingrid Zaalberg


 

 
 

 
 
E-mail.       doggy.art.1@gmail.com
 
Tel. 0036-72-459097 ( vaste lijn )
 
 
 
 
 

 
 

  


 
 
                                                                         
 
 
 
 
 














































































Lees meer...   (1 reactie)

Toby En Pelle


Toby, wat een geweldig leuk hondje.


Het is al weer veel te lang geleden dat ik hier wat geschreven heb maar we zijn gewoon te druk met alles hier en daarbij is het weer bloed heet geweest deze zomer en dat nodigt niet echt uit om achter de computer te gaan zitten.

Een kennisje hier in Hongarije van ons belde een tijdje geleden op omdat ze het even niet zag zitten, er was een hondje aan komen lopen en die wilde niet meer weg, ze is op zoek gegaan naar de eigenaar maar die bleek er niet meer te zijn, het hondje was ooit als pup aangeschaft voor de kinderen maar daar was de lol natuurlijk al heel snel af, dus hondje op straat gedumpt en hij moest zich maar zien te redden, dat is hem wonderwel gelukt dankzij de hulp van wat mensen in dat dorp die hem af en toe wat te eten gaven maar een thuis had hij niet, hoe hij de afgelopen winter heeft overleeft met graden onder de – 20 is me een raadsel maar ook dat is hem gelukt. Vervolgens bleek dat de burgemeester van het dorp hem zat was en de hondenvanger wilde laten komen en die moest hem dan maar afmaken ,tot overmaat van ramp werd er precies zo’n hondje doodgeslagen in een greppel gevonden, voor het kennisje van ons was de maat wel vol, ze wilde hem helpen maar ze had zelf al 3 honden waaronder een heel erg oude en die verwerkte een nieuw hondje erbij niet meer, en zo hebben we afgesproken dat zij het hondje tijdelijk op zou nemen en  zou laten castreren en dat wij hem daarna op zouden vangen en vervolgens zou stichting hondenzorg en welzijn helpen met een nieuw tehuis te vinden, en zo kwam Toby in ons leven, een geweldig lief en stoer hondje die van alle aandacht volop genoot. En het werd nog mooier, het bazinnetje van Tommy, hij was ook ooit een vondeling van ons belde op om te vragen of we nog een hond hadden want een buurman van haar ook hier in Hongarije zocht een hond omdat hij zich een beetje eenzaam voelde, hij was pas in Hongarije komen wonen en kon wel wat gezelschap gebruiken, ze zijn bij Toby op bezoek gekomen en de klik was er meteen, na een weekje overdenktijd en flink veel inkopen doen voor Toby is hij verhuisd, hij heet nu Pluto en de berichten zijn super, Meneer is dolgelukkig en Pluto ook  helemaal happy met al die aandacht alleen voor hem een heerlijke zachte mand bij de verwarming en daarbij hele lange boswandelingen, nooit meer een zwervend en hongerig bestaan voor Pluto, op zulke momenten weten we gelijk weer waarvoor we dit alles doen.



Toby kon het met alle honden goed vinden en zette dan ook geregeld de boel flink op stelten in de woonkamer, dikke pret om rondjes te rennen om het bankstel heen met een stuk of 4 honden achter hem aan en Peter en ik in het midden,een tikkie lawaaiig dat wel!


En voor de verandering weer eens iets anders in de opvang dan een hond, op de brandhoutstapel zat een maandje geleden een heel jong relmuisje, zijn moeder was nergens te bekennen en het diertje was zwaar onderkoeld, dus maar opgepakt en lekker op een kruikje gezet en wat te drinken gegeven, ik had nog de hoop dat tegen de avond zijn moeder wel naar hem op zoek zou gaan maar er was niets meer te bekennen, dus vermoedelijk is moeder slachtoffer van een vos of uil geworden, Relmuizen zijn nachtdieren en ze houden ook nog eens een heel lange winterslaap, ze worden ook wel zevenslaper genoemd dus dat zegt het al ze slapen gemiddeld 7 maanden, normaal gesproken laten we wilde dieren altijd zo snel mogelijk weer los maar nu is het lastig, dit kleintje kan nu nog niet in winterslaap omdat ze normaal een flinke vetlaag moeten hebben en zo een winterslaap overleven door op de vetreserves in te teren maar deze moet nog even een tijdje flink kunnen eten, dus hebben we besloten dat hij of zij tot het voorjaar bij ons blijft en hopelijk is hij dan niet te tam geworden want dan wordt het wel een probleem om hem los te laten. We hebben een mooie grote volière over kunnen nemen van een vriendin en zo heeft Pelle nu heerlijk de ruimte, zijn naam heeft hij te danken aan de Hongaarse benaming voor relmuis, namelijk Nagy pele.



Pelle,zielig en onderkoeld.


Zoooo klein.


Inmiddels al flink gegroeid en met een prachtige staart.



Nu tevreden in zijn grote voliére lekker buiten.


Terwijl ik dit stukje zat te schrijven ontwikkelde zich alweer de volgende ramp, de dierenarts belde op met het verhaal dat hij bij iemand een hondje af moest maken maar dat het om een jonge gezonde hond ging en hij dat echt niet wilde doen maar op het adres waar het hondje zat was het dier haar leven niet zeker, konden wij niet helpen????? Ja en wat doe  je dan, computer uit in de auto gestapt en het hondje opgehaald ,de dierenarts had gelijk, het was erg, een broodfokker met veel hondjes ,deze kon hij niet meer gebruiken en moest weg en wel direct anders zou hij het zelf wel oplossen!!!! En zo hebben we er weer eentje bij, het arme dier is behoorlijk getraumatiseerd en heeft vermoedelijk nog nooit het daglicht gezien ,dus voorlopig weer genoeg te doen om haar sociaal te krijgen en te laten zien en voelen dat het leven zo slecht nog niet is. Ivonne van stichting hondenzorg en welzijn kwam net een uurtje later met een auto vol voer en kon gelijk het hondje bekijken , we hebben afgesproken dat als ze niet meer zo bang is door de stichting bemiddeld gaat worden, er zal dan best wel een liefdevol baasje gevonden worden,na enig heen en weer gemail met de stichting kwam er een naam uitrollen voor het hondje,toen ze daar de foto’s zagen riepen ze “ach wat een moppie” dus vanaf  nu heet ze Moppie  en gaat ze hopelijk genieten van het leven , wordt zeker vervolgt.


Moppie verkijkt haar hele verstand aan de TV,ze heeft nog een hoop te leren.


En dan nog een geweldige partij goed hondevoer,kluiven en speelgoed,super bedankt maar weer Stichting Hondenzorg en Welzijn en Ivonne voor het bij ons brengen.


Wally staat altijd vooraan als er wat lekkers of leuks te halen valt.


En als er koekjes te halen zijn willen ze allemaal wel.


Tussen de bedrijven door is Archie ook nog gecastreerd en dat leverde toch wel een unieke foto op.


Archie vindt alles best ook zo'n mooie kraag.


Hij gaat inmiddels ook samen met Peter naar de Hongaarse hondenschool en zonder teveel te willen opscheppen hij is echt de beste van de klas,we zijn trots op hem.



























Reacties

Zomer 2017


De zomers in Hongarije zijn erg warm en dat is dan nog zacht uitgedrukt en het lijkt per jaar erger te worden,zo langzaamaan denken we echt na over de aanschaf van een airco want een paar maanden lang temperaturen vanaf 35 graden en vaak ruim daarboven is echt een aanslag op de gezondheid,we hebben geen heimwee naar Nederland maar in de heetste zomermaanden  dromen we toch vaak van Nederlandse grijze en grauwe luchten met eindeloze regenbuien,wie had dat ooit kunnen denken,toen we 14 jaar geleden hier kwamen wonen in ieder geval niet maar het kan echt teveel zijn met eindeloze zonneschijn en strak blauwe luchten en geregeld dagen met 40 graden,dagen waarop we overdag alleen maar binnen kunnen zitten met de luiken dicht en de ventilator op de hoogste stand, verveling is dan voorgeprogrammeerd.

En zo is het ook voor de dieren vaak te erg,de honden liggen allemaal plat op de koele tegels in huis maar voor de paarden is dat geen optie die moeten het toch echt met de stal doen,en als het zo heet is zijn ook  de horzels in hun element en moeten de paarden echt afzien,ze worden compleet lek gestoken,we hebben wel eens nagedacht over een dek maar na een keer meegemaakt te hebben dat bij een paard de horzels onder het dek kwamen met alle paniek van dien hebben we daar ook maar vanaf gezien. We hebben nu DE oplossing gevonden,repen doek voor de stal,de paarden kunnen zich daar achter verstoppen en de horzels blijven buiten.

Toen deze zomer een goede vriend van ons op bezoek kwam die ook nog eens fotograaf is kon het dan ook niet uitblijven,hij zag de paarden tussen hun gordijntjes staan en rende gelijk naar zijn auto om zijn camera te pakken,het resultaat is geweldig,zulke mooie foto's krijg ik niet voor elkaar.



Foto Hansio

Foto Hansio

Foto Hansio

Pony Csillag wilde eigenlijk niet achter haar gordijn tevoorschijn komen,we hebben haar echt met wat lekkers moeten verleiden.

Foto Hansio


Dan kregen we nog wat foto's van Flippo die nu Woody heet,hij was met zijn baas op bezoek bij Maureen,zijn baas dacht erover er een hondje van Maureen bij te nemen, uiteindelijk is dat niet door gegaan maar het leverde mij weer wat beelden van Woody op die er prima uitziet en helemaal geen huidproblemen meer heeft,wel krijgt hij nog steeds speciaal voer en tabletten van 2 euro per dag, we zijn dankbaar dat hij op zo'n geweldige plek terecht is gekomen.



Woody



Woody,hij mag over mee naartoe,wat een geluk heeft hij toch gehad.


En dan nog een foto van een hondje dat ook al heel veel geluk heeft gehad,nu nog in de opvang bij een Nederlandse vrouw in Hongarije maar over een paar weken bij ons,hij is dringend op zoek naar een liefdevol tehuis voor de rest van zijn leven,over een paar weken meer foto's en zijn verhaal.



Home
















Reacties

Sheppie


In gelukkiger tijden



Toen ik het vorige stukje schreef was Sheppie net overleden,het heeft een flinke tijd geduurd voor ik het kon opbrengen er over te schrijven,Sheppie is ruim 16 jaar geworden en dat is een respectabele leeftijd,wat dat betreft heb ik niets te klagen maar o wat mis ik hem,Sheppie was mijn speciale hondemaatje,altijd was hij bij me in de buurt,overal ging hij mee naar toe,alleen het laatste jaar niet meer toen had hij al niet meer de energie en vond hij het prima om lekker thuis te blijven. Sheppie heeft het Hongarije avontuur samen met ons beleefd,alle andere honden heeft hij hier zien komen en gaan en allemaal moesten ze ook eerst langs Sheppie die tot het laatst toe de onbetwiste baas was.

Ik heb al eens uitgebreid over hem geschreven,dat is hier te lezen.



Tot een paar weken voor zijn dood wilde hij nog steeds overal bij zijn.


Dag Sheppie,je was de meest fantastische hondenvriend die ik me wensen kon.







Reacties (1)

Clooney


Clooney heeft zich wel een plekje op de bank verzekerd.


Het is alweer bijna een jaar geleden dat we het bericht kregen dat er voor Clooney een nieuw tehuis gezocht werd, zijn bazen zouden gaan verhuizen naar een veel kleiner appartement en daar zou Clooney naar hun idee niet gelukkig van worden, het was echt een schok want juist een hond met het verleden van Clooney kan zoiets echt niet gebruiken, hij had eigenlijk al meer dan genoeg meegemaakt en daarbij ook nog een Dobermann  een ras dat bekent staat als zeer sensibel en ontzettend trouw aan de baas, zo’n hond moet je niet meer willen verplaatsen, maar het kon niet anders zijn bazen waren daar heel duidelijk over, na door een soort van achtbaan van gevoelens te zijn gegaan van erg boos naar teleurgesteld en machteloos  en verdrietig heb ik me er bij neergelegd en besloten dat al die emoties zinloos waren en dat het enige dat belangrijk was Clooney was en daar moest een goede oplossing voor komen.

Eerlijkheidshalve moet ik er wel bijzeggen dat Clooney nadat wij hem van de straat hebben gehaald erg liefdevol is opgevangen,hij heeft twee jaar lang bazen gehad die er alles aan hebben gedaan om hem het vertrouwen in het leven en in de mensen terug te geven,zonder deze liefdevolle tijd zou het zeker onmogelijk geweest zijn hem te herplaatsen want zeker het eerste jaar is niet gemakkelijk geweest,we kunnen daar dan ook alleen maar dankbaar voor zijn. Het heeft zo moeten zijn dat Clooney zijn reis nog niet voorbij was en waarschijnlijk is het voor zijn ontwikkeling alleen maar goed  dat het is gegaan zoals het gegaan is.

J en J ondanks dat het misschien anders overkomt we zijn jullie dankbaar dat jullie Clooney hebben opgevangen en hem een fijne tijd hebben gegeven.



Bij ons opnemen zou een optie zijn maar niet eentje waar hij echt gelukkig van zou worden hij zou dan de aandacht met teveel honden moeten delen en hij is juist een hond die veel aandacht nodig heeft , dus toen maar contact opgenomen met de stichtingen waar ik al een tijd mee samenwerk, Honden zorg en welzijn wilde wel helpen maar hij kon dan niet naar een opvang maar er moest eerst iemand gezocht worden die hem wel definitief  wilde opnemen, en zo kwam Clooney op facebook terecht en werd daar flink gedeeld en het duurde niet lang voor er serieuze interesse was, er werd wat heen en weer gemaild ,  aanvankelijk had ik nog zo mijn twijfels omdat hij daar dan een paar ochtenden alleen moest zijn en hij dat helemaal niet gewend was, ik had al visioenen van kapot getrokken meubels en opgevreten deuren, maar verder leek het zo’n super plek dat ik akkoord ben gegaan en zo werd Clooney opgehaald door Jochem en afgeleverd bij Jose, we hebben van het begin af flink contact gehad en ik kon haar veel over Clooney vertellen en waarom hij vaak reageert zoals hij reageert.

Uiteindelijk is het een zeer happy end geworden, het gaat met Clooney beter dan ooit, Jose is een zeer duidelijke en consequente baas voor hem iets wat hij heel erg nodig heeft om zich goed en veilig te voelen maar ook heeft ze hem heel veel liefde te bieden , hij had het niet beter kunnen treffen dit is meer dan een lot uit de loterij voor hem. Jose en Clooney zijn voor elkaar geschapen en ik hoop uit het diepst van mijn hart dat deze vriendschap nog heel  erg lang mag gaan duren en dat ze lang van elkaar mogen genieten.


Lekker relaxen op de bank na heel veel lange wandelingen.


Een klein beetje bedelen moet kunnen.


En langzaamaan verliest hij zijn watervrees,super knap die Clooney en nog stoer ook.

 

Hier een filmpje van Clooney waar hij zijn watervrees aan het overwinnen is met behulp van de  Golden retriever die zijn grote voorbeeld is,helaas staat het filmpje op zijn kant dus is het een beetje de nek verdraaien of de laptop  of computer verdraaien.


En dan ook nog wat fijne berichten van Channie en Ukkie , die doen het ook allebei geweldig goed.

Lief en bijdehand smoeltje

En ook al zo'n fijne bank,wat wil je als hond toch nog meer.


En kijk die Ukkie nou,eerst nog behoorlijk angstig en onzeker maar wat doet hij het

geweldig.


Vorige week is Ivonne van stichting hondenzorg en welzijn ook nog op bezoek geweest en zij heeft weer een flinke partij hondenvoer gebracht en het nodige snoepgoed voor onze honden,geweldig bedankt maar weer we zijn er blij mee.













Reacties

Blijvertje

Gek op de frisbee


Zo langzaamaan zou ik het toch moeten weten, je kan net zoveel plannen in je leven als je maar wil maar uiteindelijk gaan de dingen toch altijd weer net even anders.

Zo ook in het geval Arthur die inmiddels is omgedoopt in Archie dat roept net even gemakkelijker,Archie die eigenlijk tijdelijk bij ons was om te revalideren en als hij eenmaal gezond zou zijn dan bemiddeld zou worden door een Duitse stichting waar we al langer mee samenwerken.

Een afspraak die voor ons heel duidelijk was omdat we echt hebben besloten geen jonge honden meer aan te houden,onze leeftijd gaat inmiddels meespelen,nu is het nog geen probleem maar we weten niet hoe we er over 10 jaar voorstaan en we willen absoluut niet dat we dan nog met een huis vol honden zitten en we het dan misschien niet meer aankunnen,dus duidelijk was dat er na verloop van tijd een nieuwe baas voor Archie gezocht zou gaan worden.

Inmiddels heeft de stichting ruzie gekregen met de behandelende dierenarts van Archie die ook onze dierenarts is en dat naar onze volle tevredenheid al 14 jaar,Archie mocht daar niet meer behandeld worden en moest of naar een opvang in Duitsland of we moesten maar naar een andere dierenarts,om een lang verhaal niet nog langer te maken, we waren het daar absoluut niet mee eens en wilden nog minder dat er met Archie rondsgesleept zou gaan worden na alles wat hij al heeft meegemaakt,we waren boos en hadden er slapeloze nachten van,uiteindelijk hebben we de knoop door gehakt en hebben besloten dat Archie definitief bij ons blijft,we zijn gelijk naar onze dierenarts gegaan en hebben de kosten van de afgelopen 3 operaties voor onze rekening genomen en hebben hem op onze naam laten zetten,de stichting was wel erg snel akkoord,scheelt hun weer een hoop geld en zorgen denk ik.

Het is maar goed dat Archie van dit alles geen weet heeft,hij is er nog lang niet,hij loopt nog steeds slecht en zal nog een keer of 2 geopereerd moeten worden,de dierenarts wil het liefst nog een tijdje wachten met opereren tot Archie uitgegroeid is,of dat gaat lukken weten we nog niet want we willen niet dat hij teveel pijn heeft ,het kan dus zijn dat het eerder gebeuren moet.

Archie zit er niet zo mee,hij is super stoer,klaagt nooit en heeft altijd plezier,hij is gek met de andere honden en sleept graag met stokken en speeltjes rond,al met al een heerlijke puberhond.

We zullen zien wat de tijd brengt en of hij zover opknapt dat hij in ieder geval zonder pijn door het leven kan.


Stokken slepen.


Rexie is zijn tweede moeder.


Archie is ook super braaf bij de paarden.


Hij heeft zo'n lief koppie,zo'n smoeltje zorgt er wel voor dat je nooit boos op hem kan zijn.












Reacties

Arthur


 

Arthur nog in de kliniek.


Het is inmiddels al weer ruim drie weken geleden dat we zo plotseling afscheid moesten nemen van onze zeer geliefde Billy, het is nog steeds vreemd dat hij er niet meer is maar het is niet anders.

Op hetzelfde moment dat we met Billy bij de dierenarts in de behandelkamer stonden lag er daar een pup bij te komen van een zware operatie, op onze vraag wat er met hem aan de hand was kwam er een heel triest verhaal, de pup was de dag ervoor door een man binnengebracht met het verhaal dat hij was aangereden en dat hij niet meer kon lopen, of de man de eigenaar van de pup was of dat hij hem gevonden had is niet duidelijk, het maakt ook niet uit want hij kwam de pup ook alleen maar afgeven in de kliniek en daar moesten ze dan maar zien wat ze met hem deden.



Gewoonlijk gaan vondelingen naar de plaatselijke opvang waar wat kennels staan en een beheerder rondloopt om de boel schoon te houden en de dieren te voeren, er is daar wel een grote groep vrijwilligers die er elke dag komen om de honden extra aandacht te geven  te voeren en met ze te wandelen, ik moet zeggen dat ze geweldig werk doen  maar een ideale plek is het zeker niet.

 

Als er geen andere opvang voor de pup zou komen zou hij daar terecht komen, dat idee was voor ons genoeg om aan te bieden dat hij bij ons kon komen om te revalideren , uiteindelijk gaat een Duitse stichting op zoek naar een nieuw baasje voor hem maar daarvoor zal hij toch eerst weer gezond moeten zijn.

 

Al met al is Arthur, zo hebben ze hem in de kliniek genoemd, toch nog twee en een halve week in de kliniek gebleven en is hij daar inmiddels 3 keer geopereerd, zijn beide achterpoten zijn op maar liefst 8 plaatsen gebroken, hij mag zijn achterpoten absoluut nog niet belasten en dat houd dus in dat hij absolute rust moet houden, een hele opgave voor een levenslustige pup van zo’n drie maanden .


Een fijn bedje in de bench.


We hebben een grote bench in de woonkamer gezet wat nu zijn tijdelijk behuizing is en hij doet het fantastisch, af en toe verveelt hij zich enorm maar daarvoor ligt zijn bench dan ook vol met speeltjes en kluiven, we halen hem er geregeld uit om buiten even snel zijn behoefte te doen en dat lopen we met hem op de arm rond zodat hij alles buiten goed kan bekijken en zo wat afleiding heeft.



Er moet geregeld geknuffeld worden met de baas.


En kennismaken met de andere honden natuurlijk,die zijn maar al te nieuwsgierig.


En kennismaken met de paarden hoort er ook bij.


Alles is leuk en interessant.


En na al dat gedoe is het heerlijk slapen.


Over een week moeten we terug naar de kliniek en we kunnen alleen maar hopen dat de genezing voorspoedig zal gaan en dat hij dan ook wat mag beginnen met lopen want dat wil hij o zo graag.

 

Wordt zeker vervolgd.













Reacties

 

Fijne berichten


Het is weer eens tijd voor wat leuke berichten,we hebben de nodige foto's en berichtjes gekregen van honden die bij ons opgenomen zijn geweest en nu een nieuw tehuis hebben,altijd heerlijk om te horen en zien hoe het ze gaat.

Allereerst de 3 boefjes,allemaal hebben ze een super fijn tehuis gekregen en zijn hun nieuwe bazen erg blij met ze,dit dank zij Ivonne en stichting Hondenzorgenwelzijn,het moge duidelijk zijn dat we erg dankbaar zijn voor hun hulp,als we niet de hulp van dit soort stichtingen kunnen krijgen dan zou alles hier heftig stagneren en zouden we omkomen in de honden en het voor ons niet meer mogelijk zijn om verder te helpen.

Channie in afwachting van haar nieuwe baasjes,hier nog op haar pleegadres waar ze het ook erg naar haar zin had.

Ze heeft het duidelijk naar haar zin in haar nieuwe leven, maar wat kan je moe worden van al die nieuwe indrukken.

Lilly met haar nieuwe baasjes,zo te zien gelijk grote liefde van beide kanten.

Lilly heet nu Molly en heeft het ook meer dan getroffen.

Ukkie heet nu Chuckie en is ook helemaal op zijn plek.


Beer,al een flinke tijd in Nederland,zijn bazen zijn helemaal gelukkig met hem,hij is inmiddels dik bevriend met de poes die mee uit wandelen gaat.


Ook weer mooie foto's van Max die we ooit samen met Beer hebben gevonden op een veld bij ons dorp.

Max houd heel erg van zwemmen,daar kan hij zich volledig in uitleven.


Ook een leuke foto en een fijn bericht van Miko,nu Mika,ze heeft een vriendje gekregen en haar bazen zijn ook nog steeds geweldig blij met haar.



En wat te denken van Pluto,die heeft ook heel erg veel mazzel gehad,hij mocht samen met Kika bij Chantal gaan wonen en ze zijn daar allebei heel erg gelukkig,hij ziet erg echt wel schattig uit op deze foto,waarschijnlijk was hij erg moe van een flinke wandeling.



En dan hebben we nog poesje,afgelopen zomer voor ons hek gedumpt.

Heel gelukkig opgenomen bij goede vrienden van ons,poesjes zijn hun leven niet zeker bij onze honden helaas.

Maar hier gaat het haar meer dan goed en daarvoor houd zij het huis weer vrij van muizen,een win win situatie noemen ze zoiets.







Reacties

Billy



We zijn er nog helemaal ondersteboven van, Billy is er niet meer. Een week geleden liep hij nog achter een bal aan te rennen en nu is het voorbij.



Hij was al wel erg rustig aan het worden de laatste weken,vooral erg veel slapen ,maar dat was niet echt een reden tot ongerustheid hij was inmiddels al 11 jaar en dan kan het ook dat alles wat kalmer aan gaat,maar een week geleden wilde hij ineens niet meer eten en begon veel te drinken, ook plaste hij zomaar ineens in de kamer,allemaal zaken die heel erg abnormaal waren voor hem,er kwam wat koorts bij en dat waren toch allemaal signalen die alarmbellen deden afgaan dus hals over kop naar de dierenarts,urine onderzoek en bloedonderzoek, tja de nieren en lever waren niet helemaal in orde, medicijnen en dieetvoer mee en het beste er maar van hopen,een paar dagen later was het alleen nog maar slechter geworden hij wilde alleen nog maar op de bank liggen en slapen en eten wilde hij ook niet meer dus weer terug naar de kliniek, een echo gemaakt en daar zagen we al een rare bult in zijn buik die er niet hoorde,vervolgens een röntgenfoto en die was verpletterend,kanker in de meest heftige vorm,uitgezaaid door heel zijn lichaam, er was maar één weg te gaan en dat was  voor het lijden erger zou worden hem te laten gaan.

Lieve ,mooie ,trouwe,altijd vrolijke Billy,knuffelkont in hart en nieren, wat hebben we van je genoten en wat missen we je , je was echt eenmalig.




Vorig jaar in de sneeuw met Tippie en Nemo



Er is vannacht net weer zo'n dik pak sneeuw gevallen,wat zou hij er weer van genoten hebben.







Reacties

De drie boefjes


Even poseren.


Ze hebben ons bezig gehouden de afgelopen twee maanden, Channie , Lilly en Ukkie, vooral Ukkie had een hoop extra aandacht nodig omdat hij zo ontzettend bang was, gelukkig is dat met de nodige zorg en een hoop liefde en extra knuffels behoorlijk goed gekomen ,  Channie en Lilly moesten vooral opgevoed worden en van alles leren wat zo nodig is voor een nieuw leven in Nederland, ze kenden alleen maar het buiten leven dus hoe aan de riem te lopen en hoe je te gedragen in huis alles was ze vreemd, in huis was wel dikke pret hoor, lekker rond springen over de stoelen en banken en eventueel een uitstapje over de tafel, en vooral een rondje keuken waar het altijd lekker ruikt en waar je zo heerlijk de afvalemmer leeg kan vreten, we waren alleen maar druk met roepen, nee Channie dat mag niet, ho Lilly niet daarop of daarin, Ukkie pas op de kachel is heet!!!!!!!! Na een uurtje lag dan eindelijk het hele spul lekker uitgeteld te slapen op de bank of in een mandje.

Even uitpuffen.


Lekker rennen.


Buiten keihard rondrennen deden ze het allerliefste en met een jaszak vol lekkere brokjes was het dan gelijk oefenen ,komen als ze geroepen werden en leren luisteren naar hun naam, ik kan vertellen dat zoiets met drie tegelijk nog niet meevalt maar uiteindelijk is het gelukt en kenden ze hun eigen naam en kon ik ze los laten lopen en dan kwamen ze ook nog als ik ze riep.



De foto is bewogen maar wat een aktie!



Dit was ook een geliefde bezigheid.


Channie en Lilly zijn in de eerste week dat ze bij ons waren gesteriliseerd en dat was maar goed ook, ze bleken beide drachtig te zijn, gelukkig nog heel prematuur zodat alles met de sterilisatie weggehaald kon worden, dat zou helemaal een ramp zijn geworden als ze allebei een nestje pups hadden gekregen,voor drie hondjes een nieuw tehuis vinden valt al echt niet mee ,maar dan nog eens een heel stel pups !!!!!!!!!!

 Evengoed wel weer ongelofelijk dat ze zomaar op straat zijn gedumpt, vermoedelijk hebben de vorige eigenaren wel gemerkt dat ze gedekt waren en hebben ze daarom maar snel ver weg gebracht, Lilly had duidelijk al minstens twee nestjes gehad, Channie  was een kind van haar en Ukkie ook.


Beetje zielig net na de sterilisatie.


Channie had er minder moeite mee, ze vond haar nieuwe jurkje wel lekker zitten.


Er worden in Hongarije gelukkig wel steeds vaker honden gesteriliseerd maar er moet toch nog een hoop gebeuren voor al deze ellende tot het verleden hoort.

Gisteren zijn ze vertrokken, stichting Hondenzorg en welzijn gaat voor de bemiddeling zorgen en Ivonne heeft ze meegenomen naar Nederland.

Lilly mag gelijk door naar haar definitieve huis, nu maar hopen dat het klikt met haar nieuwe baasjes en dat ze heel gelukkig worden met elkaar.

Channie en Ukkie gaan in de pleegopvang en we hopen maar dat er snel ook voor hun een gouden mandje wordt gevonden.

Na een reis van zo'n 17 uur eindelijk uitpuffen op de bank bij Ivonne.


Ons werk zit er weer op voor deze keer, we zijn blij dat er weer een stel aan een gelukkig leven kan beginnen, maar het blijft bitter dat onze hulp en die van een hele hoop stichtingen en vrijwilligers toch nog steeds nodig is, we bemerken wel verbeteringen hoor, er zijn steeds meer Hongaren die zich het lot van zwerfdieren aantrekken en zich daar voor inzetten,de chipplicht heeft ook duidelijk geholpen maar er worden toch nog steeds honden gevonden die geen chip hebben. Helaas zijn er ook nog steeds veel broodfokkers hier en staan er elke zondag weer mensen met puppies en kittens op de markten,we kunnen alleen maar hopen dat er aan al deze praktijken eens een eind komt maar voorlopig zie ik dat somber in.


Ivonne bracht ons ook weer een flinke partij voer en speeltjes mee.


Ivonne maakt ook foto's,zo kunnen de sponsoren zien waar het voer heengaat.


Rexie had dat super grote bot natuurlijk al gelijk gezien en zich dat ook maar gelijk toegeeigend, groot gelijk Rexie ,na jaren aan de ketting in eenzaamheid mag je jezelf best wel verwennen.


Home

















Reacties
wij zoeken een baasje
Aquarellen en tekeningen
Aquarellen en tekeningen 2
Links
Dieren portret
Verhalen archief
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 

Toby/Pluto

Channie

Lilly

Ukkie



Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 
 
Kwiebus



Yola



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 

  

 


 
   
Tommie
 
   
Olly
 

Bobby





Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 






































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl