doggyart.punt.nl
Laatste artikelen

 

 
 
   
 
 
 
 
 
               over ons          
We zijn geen bedrijf, organisatie of instituut, we zijn echter grote dierenliefhebbers en kunnen gewoon niet anders dan voor zover het binnen onze mogelijkheid ligt in nood geraakte dieren te helpen.

 

 
 
 
 


I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale



Blijvertje


Klik hier voor meer



Arthur



Klik hier voor meer.



Fijne berichten


Klik hier voor meer.


Billy


Klik hier voor meer



De drie Boefjes



Klik hier voor meer








Jim


 

 



Joepie






 
Duifje





 
   
Nieuwe aquarellen






Rodesian Ridgeback





 
 
klik hier voor meer
 
 
 
 
 
Engelse Buldog  Rock
 
 

 
 
Pippa
Aquarel Ingrid Zaalberg


 

 
 

 
 
E-mail.       doggy.art.1@gmail.com
 
Tel. 0036-72-459097 ( vaste lijn )
 
 
 
 
 

 
 

  


 
 
                                                                         
 
 
 
 
 


































































Lees meer...   (1 reactie)

Blijvertje

Gek op de frisbee


Zo langzaamaan zou ik het toch moeten weten, je kan net zoveel plannen in je leven als je maar wil maar uiteindelijk gaan de dingen toch altijd weer net even anders.

Zo ook in het geval Arthur die inmiddels is omgedoopt in Archie dat roept net even gemakkelijker,Archie die eigenlijk tijdelijk bij ons was om te revalideren en als hij eenmaal gezond zou zijn dan bemiddeld zou worden door een Duitse stichting waar we al langer mee samenwerken.

Een afspraak die voor ons heel duidelijk was omdat we echt hebben besloten geen jonge honden meer aan te houden,onze leeftijd gaat inmiddels meespelen,nu is het nog geen probleem maar we weten niet hoe we er over 10 jaar voorstaan en we willen absoluut niet dat we dan nog met een huis vol honden zitten en we het dan misschien niet meer aankunnen,dus duidelijk was dat er na verloop van tijd een nieuwe baas voor Archie gezocht zou gaan worden.

Inmiddels heeft de stichting ruzie gekregen met de behandelende dierenarts van Archie die ook onze dierenarts is en dat naar onze volle tevredenheid al 14 jaar,Archie mocht daar niet meer behandeld worden en moest of naar een opvang in Duitsland of we moesten maar naar een andere dierenarts,om een lang verhaal niet nog langer te maken, we waren het daar absoluut niet mee eens en wilden nog minder dat er met Archie rondsgesleept zou gaan worden na alles wat hij al heeft meegemaakt,we waren boos en hadden er slapeloze nachten van,uiteindelijk hebben we de knoop door gehakt en hebben besloten dat Archie definitief bij ons blijft,we zijn gelijk naar onze dierenarts gegaan en hebben de kosten van de afgelopen 3 operaties voor onze rekening genomen en hebben hem op onze naam laten zetten,de stichting was wel erg snel akkoord,scheelt hun weer een hoop geld en zorgen denk ik.

Het is maar goed dat Archie van dit alles geen weet heeft,hij is er nog lang niet,hij loopt nog steeds slecht en zal nog een keer of 2 geopereerd moeten worden,de dierenarts wil het liefst nog een tijdje wachten met opereren tot Archie uitgegroeid is,of dat gaat lukken weten we nog niet want we willen niet dat hij teveel pijn heeft ,het kan dus zijn dat het eerder gebeuren moet.

Archie zit er niet zo mee,hij is super stoer,klaagt nooit en heeft altijd plezier,hij is gek met de andere honden en sleept graag met stokken en speeltjes rond,al met al een heerlijke puberhond.

We zullen zien wat de tijd brengt en of hij zover opknapt dat hij in ieder geval zonder pijn door het leven kan.


Stokken slepen.


Rexie is zijn tweede moeder.


Archie is ook super braaf bij de paarden.


Hij heeft zo'n lief koppie,zo'n smoeltje zorgt er wel voor dat je nooit boos op hem kan zijn.












Reacties

Arthur


 

Arthur nog in de kliniek.


Het is inmiddels al weer ruim drie weken geleden dat we zo plotseling afscheid moesten nemen van onze zeer geliefde Billy, het is nog steeds vreemd dat hij er niet meer is maar het is niet anders.

Op hetzelfde moment dat we met Billy bij de dierenarts in de behandelkamer stonden lag er daar een pup bij te komen van een zware operatie, op onze vraag wat er met hem aan de hand was kwam er een heel triest verhaal, de pup was de dag ervoor door een man binnengebracht met het verhaal dat hij was aangereden en dat hij niet meer kon lopen, of de man de eigenaar van de pup was of dat hij hem gevonden had is niet duidelijk, het maakt ook niet uit want hij kwam de pup ook alleen maar afgeven in de kliniek en daar moesten ze dan maar zien wat ze met hem deden.



Gewoonlijk gaan vondelingen naar de plaatselijke opvang waar wat kennels staan en een beheerder rondloopt om de boel schoon te houden en de dieren te voeren, er is daar wel een grote groep vrijwilligers die er elke dag komen om de honden extra aandacht te geven  te voeren en met ze te wandelen, ik moet zeggen dat ze geweldig werk doen  maar een ideale plek is het zeker niet.

 

Als er geen andere opvang voor de pup zou komen zou hij daar terecht komen, dat idee was voor ons genoeg om aan te bieden dat hij bij ons kon komen om te revalideren , uiteindelijk gaat een Duitse stichting op zoek naar een nieuw baasje voor hem maar daarvoor zal hij toch eerst weer gezond moeten zijn.

 

Al met al is Arthur, zo hebben ze hem in de kliniek genoemd, toch nog twee en een halve week in de kliniek gebleven en is hij daar inmiddels 3 keer geopereerd, zijn beide achterpoten zijn op maar liefst 8 plaatsen gebroken, hij mag zijn achterpoten absoluut nog niet belasten en dat houd dus in dat hij absolute rust moet houden, een hele opgave voor een levenslustige pup van zo’n drie maanden .


Een fijn bedje in de bench.


We hebben een grote bench in de woonkamer gezet wat nu zijn tijdelijk behuizing is en hij doet het fantastisch, af en toe verveelt hij zich enorm maar daarvoor ligt zijn bench dan ook vol met speeltjes en kluiven, we halen hem er geregeld uit om buiten even snel zijn behoefte te doen en dat lopen we met hem op de arm rond zodat hij alles buiten goed kan bekijken en zo wat afleiding heeft.



Er moet geregeld geknuffeld worden met de baas.


En kennismaken met de andere honden natuurlijk,die zijn maar al te nieuwsgierig.


En kennismaken met de paarden hoort er ook bij.


Alles is leuk en interessant.


En na al dat gedoe is het heerlijk slapen.


Over een week moeten we terug naar de kliniek en we kunnen alleen maar hopen dat de genezing voorspoedig zal gaan en dat hij dan ook wat mag beginnen met lopen want dat wil hij o zo graag.

 

Wordt zeker vervolgd.













Reacties

 

Fijne berichten


Het is weer eens tijd voor wat leuke berichten,we hebben de nodige foto's en berichtjes gekregen van honden die bij ons opgenomen zijn geweest en nu een nieuw tehuis hebben,altijd heerlijk om te horen en zien hoe het ze gaat.

Allereerst de 3 boefjes,allemaal hebben ze een super fijn tehuis gekregen en zijn hun nieuwe bazen erg blij met ze,dit dank zij Ivonne en stichting Hondenzorgenwelzijn,het moge duidelijk zijn dat we erg dankbaar zijn voor hun hulp,als we niet de hulp van dit soort stichtingen kunnen krijgen dan zou alles hier heftig stagneren en zouden we omkomen in de honden en het voor ons niet meer mogelijk zijn om verder te helpen.

Channie in afwachting van haar nieuwe baasjes,hier nog op haar pleegadres waar ze het ook erg naar haar zin had.

Ze heeft het duidelijk naar haar zin in haar nieuwe leven, maar wat kan je moe worden van al die nieuwe indrukken.

Lilly met haar nieuwe baasjes,zo te zien gelijk grote liefde van beide kanten.

Lilly heet nu Molly en heeft het ook meer dan getroffen.

Ukkie heet nu Chuckie en is ook helemaal op zijn plek.


Beer,al een flinke tijd in Nederland,zijn bazen zijn helemaal gelukkig met hem,hij is inmiddels dik bevriend met de poes die mee uit wandelen gaat.


Ook weer mooie foto's van Max die we ooit samen met Beer hebben gevonden op een veld bij ons dorp.

Max houd heel erg van zwemmen,daar kan hij zich volledig in uitleven.


Ook een leuke foto en een fijn bericht van Miko,nu Mika,ze heeft een vriendje gekregen en haar bazen zijn ook nog steeds geweldig blij met haar.



En wat te denken van Pluto,die heeft ook heel erg veel mazzel gehad,hij mocht samen met Kika bij Chantal gaan wonen en ze zijn daar allebei heel erg gelukkig,hij ziet erg echt wel schattig uit op deze foto,waarschijnlijk was hij erg moe van een flinke wandeling.



En dan hebben we nog poesje,afgelopen zomer voor ons hek gedumpt.

Heel gelukkig opgenomen bij goede vrienden van ons,poesjes zijn hun leven niet zeker bij onze honden helaas.

Maar hier gaat het haar meer dan goed en daarvoor houd zij het huis weer vrij van muizen,een win win situatie noemen ze zoiets.







Reacties

Billy



We zijn er nog helemaal ondersteboven van, Billy is er niet meer. Een week geleden liep hij nog achter een bal aan te rennen en nu is het voorbij.



Hij was al wel erg rustig aan het worden de laatste weken,vooral erg veel slapen ,maar dat was niet echt een reden tot ongerustheid hij was inmiddels al 11 jaar en dan kan het ook dat alles wat kalmer aan gaat,maar een week geleden wilde hij ineens niet meer eten en begon veel te drinken, ook plaste hij zomaar ineens in de kamer,allemaal zaken die heel erg abnormaal waren voor hem,er kwam wat koorts bij en dat waren toch allemaal signalen die alarmbellen deden afgaan dus hals over kop naar de dierenarts,urine onderzoek en bloedonderzoek, tja de nieren en lever waren niet helemaal in orde, medicijnen en dieetvoer mee en het beste er maar van hopen,een paar dagen later was het alleen nog maar slechter geworden hij wilde alleen nog maar op de bank liggen en slapen en eten wilde hij ook niet meer dus weer terug naar de kliniek, een echo gemaakt en daar zagen we al een rare bult in zijn buik die er niet hoorde,vervolgens een röntgenfoto en die was verpletterend,kanker in de meest heftige vorm,uitgezaaid door heel zijn lichaam, er was maar één weg te gaan en dat was  voor het lijden erger zou worden hem te laten gaan.

Lieve ,mooie ,trouwe,altijd vrolijke Billy,knuffelkont in hart en nieren, wat hebben we van je genoten en wat missen we je , je was echt eenmalig.




Vorig jaar in de sneeuw met Tippie en Nemo



Er is vannacht net weer zo'n dik pak sneeuw gevallen,wat zou hij er weer van genoten hebben.







Reacties

De drie boefjes


Even poseren.


Ze hebben ons bezig gehouden de afgelopen twee maanden, Channie , Lilly en Ukkie, vooral Ukkie had een hoop extra aandacht nodig omdat hij zo ontzettend bang was, gelukkig is dat met de nodige zorg en een hoop liefde en extra knuffels behoorlijk goed gekomen ,  Channie en Lilly moesten vooral opgevoed worden en van alles leren wat zo nodig is voor een nieuw leven in Nederland, ze kenden alleen maar het buiten leven dus hoe aan de riem te lopen en hoe je te gedragen in huis alles was ze vreemd, in huis was wel dikke pret hoor, lekker rond springen over de stoelen en banken en eventueel een uitstapje over de tafel, en vooral een rondje keuken waar het altijd lekker ruikt en waar je zo heerlijk de afvalemmer leeg kan vreten, we waren alleen maar druk met roepen, nee Channie dat mag niet, ho Lilly niet daarop of daarin, Ukkie pas op de kachel is heet!!!!!!!! Na een uurtje lag dan eindelijk het hele spul lekker uitgeteld te slapen op de bank of in een mandje.

Even uitpuffen.


Lekker rennen.


Buiten keihard rondrennen deden ze het allerliefste en met een jaszak vol lekkere brokjes was het dan gelijk oefenen ,komen als ze geroepen werden en leren luisteren naar hun naam, ik kan vertellen dat zoiets met drie tegelijk nog niet meevalt maar uiteindelijk is het gelukt en kenden ze hun eigen naam en kon ik ze los laten lopen en dan kwamen ze ook nog als ik ze riep.



De foto is bewogen maar wat een aktie!



Dit was ook een geliefde bezigheid.


Channie en Lilly zijn in de eerste week dat ze bij ons waren gesteriliseerd en dat was maar goed ook, ze bleken beide drachtig te zijn, gelukkig nog heel prematuur zodat alles met de sterilisatie weggehaald kon worden, dat zou helemaal een ramp zijn geworden als ze allebei een nestje pups hadden gekregen,voor drie hondjes een nieuw tehuis vinden valt al echt niet mee ,maar dan nog eens een heel stel pups !!!!!!!!!!

 Evengoed wel weer ongelofelijk dat ze zomaar op straat zijn gedumpt, vermoedelijk hebben de vorige eigenaren wel gemerkt dat ze gedekt waren en hebben ze daarom maar snel ver weg gebracht, Lilly had duidelijk al minstens twee nestjes gehad, Channie  was een kind van haar en Ukkie ook.


Beetje zielig net na de sterilisatie.


Channie had er minder moeite mee, ze vond haar nieuwe jurkje wel lekker zitten.


Er worden in Hongarije gelukkig wel steeds vaker honden gesteriliseerd maar er moet toch nog een hoop gebeuren voor al deze ellende tot het verleden hoort.

Gisteren zijn ze vertrokken, stichting Hondenzorg en welzijn gaat voor de bemiddeling zorgen en Ivonne heeft ze meegenomen naar Nederland.

Lilly mag gelijk door naar haar definitieve huis, nu maar hopen dat het klikt met haar nieuwe baasjes en dat ze heel gelukkig worden met elkaar.

Channie en Ukkie gaan in de pleegopvang en we hopen maar dat er snel ook voor hun een gouden mandje wordt gevonden.

Na een reis van zo'n 17 uur eindelijk uitpuffen op de bank bij Ivonne.


Ons werk zit er weer op voor deze keer, we zijn blij dat er weer een stel aan een gelukkig leven kan beginnen, maar het blijft bitter dat onze hulp en die van een hele hoop stichtingen en vrijwilligers toch nog steeds nodig is, we bemerken wel verbeteringen hoor, er zijn steeds meer Hongaren die zich het lot van zwerfdieren aantrekken en zich daar voor inzetten,de chipplicht heeft ook duidelijk geholpen maar er worden toch nog steeds honden gevonden die geen chip hebben. Helaas zijn er ook nog steeds veel broodfokkers hier en staan er elke zondag weer mensen met puppies en kittens op de markten,we kunnen alleen maar hopen dat er aan al deze praktijken eens een eind komt maar voorlopig zie ik dat somber in.


Ivonne bracht ons ook weer een flinke partij voer en speeltjes mee.


Ivonne maakt ook foto's,zo kunnen de sponsoren zien waar het voer heengaat.


Rexie had dat super grote bot natuurlijk al gelijk gezien en zich dat ook maar gelijk toegeeigend, groot gelijk Rexie ,na jaren aan de ketting in eenzaamheid mag je jezelf best wel verwennen.


Home

















Reacties

 

 

I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale

 

We hebben een zware tijd achter de rug en dat is nog steeds zo, we zijn in de rouw. Op deze plek wil ik hier verder niet op in gaan maar dat ons hoofd op dit moment niet naar het opvangen van zwerfhonden  staat moge duidelijk zijn.

Maar zoals het in het leven vaak gaat wordt daar niet naar gevraagd, al helemaal niet door de mensen die hun honden domweg ergens dumpen en nog minder door de honden die daar de dupe van zijn, die zijn alleen maar blij met elk beetje hulp en aandacht dat ze kunnen krijgen.

 

Een paar weken geleden liepen er op ongeveer 1 km van ons huis drie hondjes waarvan direct duidelijk was dat ze daar niet hoorden, ze liepen bij het laatste huis van ons dorp een plek waar we al eerder honden hebben gevonden, de vrouw die daar woont heeft het hart op de goede plek en wil dan ook wel helpen maar ze kan het niet meer ze is niet gezond en geld heeft ze ook niet, op het moment dat ik ze zag lopen was het me echt even teveel en heb ik het even gelaten voor wat het was, iets wat ik nog nooit in mijn leven gedaan heb maar het ging gewoon even niet, een paar dagen laten ben ik toch maar even gaan kijken omdat het me niet lekker zat, buurvrouw stond een beetje hopeloos langs de weg en ik ben maar gestopt om met haar te praten, tja de hondjes waren daar gedumpt en nee zij kon er echt niet voor zorgen omdat ze naar het ziekenhuis moest, de gemeente deed niets en verder was er ook geen hulp te verwachten, iedereen in het dorp denkt vermoedelijk  “ach Ingrid en Peter helpen wel”   normaal is dat ook zo maar deze keer had ik toch gehoopt dat een ander het een keer zou doen omdat het ons gewoon even teveel was.

 

Ukkie nog bij buurvrouw.


De twee dames ook nog bij buurvrouw.


Uiteindelijk hebben we ze toch maar opgehaald, buurvrouw zou naar het ziekenhuis en verder keek niemand naar ze om, er liep ook nog een pup bij  volwassen honden redden zich meestal wel een tijdje maar een pup zou zeker verhongerd zijn.

 

Tot ons grote geluk heeft Ivonne aangeboden ze in november op te halen en ze mee naar Nederland te nemen waar Stichting Hondenzorg en Welzijn verder de bemiddeling gaat doen  we zijn ze geweldig dankbaar want 1 hond opnemen geeft altijd al een hoop werk maar gelijk 3 is wel even wat anders, zeker omdat er nog een pup bij is die behoorlijk getraumatiseerd was door al het gedoe, de twee volwassen hondje lieten zich gemakkelijk oppakken en vinden ook alles leuk en gezellig maar het kleintje moesten we invangen wat voor het arme dier natuurlijk erg veel paniek en stress gaf, het heeft dagen geduurd voor hij stopte met beven en bibberen, inmiddels gaat hij met sprongen vooruit en het gaat zeker helemaal goedkomen met hem.

 

Ukkie hier nog steeds verstijfd van angst.


Deze week is het stel ingeënt en gecontroleerd op een chip die ze natuurlijk niet hadden, nu inmiddels wel, volgende week worden de beide dames gesteriliseerd, op dit moment houden we ons bezig met het socialiseren van het stel en leren om fatsoenlijk aan de lijn te lopen want alles is ze vreemd en ze moeten toch wel een beetje voorbereid zijn op hun toekomstige leven in Nederland.

Ach en uiteindelijk zijn we toch blij dat we ze hebben opgenomen,het is een vrolijk stel en het geeft ons de nodige afleiding.

 

 Ukkie gaat steeds beter en durft nu ook al aan de riem mee te lopen.

 

Oefenen met aan de lijn lopen.


Ze heet Channie en kan zelfs al een beetje dansen.


Dit is Lilly en zij is een top talent wat dansen aangaat.


Lilly is vermoedelijk de moeder van Ukkie.


Ukkie, inmiddels gelukkig met een vrolijk kwispel staartje.


Channie,een beeldschoon en geweldig leuk hondje.


Home















Reacties

Jim


Het is voor ons nog niet echt te bevatten,Jim is er niet meer.

's morgens was hij nog oké, we moesten hem zelfs nog tot de orde roepen omdat hij zo stond te blaffen naar de kippen,oké hij was al oud en had de nodige mankementen en we hielden er wel rekening mee dat hij niet al te lang meer zou leven maar dit was wel een hele schok.

Hij lag gewoon zoals altijd in de woonkamer naast de stoel van Peter,ineens stond hij op en keek ongelukkig,toen liet hij zijn ontlasting lopen, iets wat de laatste tijd wel vaker zomaar gebeurde, daarna begon hij te kreunen en kon bijna niet meer op de poten staan, we hadden wel door dat er iets heel erg mis was en hebben gelijk de dierenarts gebeld,ondanks dat het weekend was mochten we direct komen,iets wat hier in Hongarije wel eens heel anders is helaas.

De dierenarts zag ook wel dat het heel ernstig was,na verschillende onderzoeken bleek dat er een tumor in de nier zat die opengebarsten was en daardoor stond Jims buik vol bloed, Jim was inmiddels zo zwak dat het hem allemaal niets meer kon schelen   dat was vroeger echt wel anders  ,toen liet hij zich echt niet zomaar behandelen.

Omdat Jim al bijna 14 was hebben we besloten hem in te laten slapen,de kans dat de kanker in zijn lichaam verder was uitgezaaid was te groot en we wilden hem geen verder lijden aandoen,hij heeft een prachtig leven gehad bij ons en hij heeft gelukkig maar heel kort hoeven te lijden, Jim was geen hond om ziek te zijn daar zou hij heel erg ongelukkig onder zijn.

Geweldige,trouwe maffe,lieve Jim, hij is er niet meer, het is stil en kaal in de kamer , en 's morgens vroeg is het nog stiller, Jim was altijd de eerste die wakker was en dat zouden we weten ook, de sporen van zijn nagels staan nog steeds op de kamer deur .

Voor ons gevoel is het nog maar zo kort geleden dat we Jim meenamen uit Nederland, we woonden pas hier en werden gewaarschuwd door de mensen in het dorp dat we echt een waakhond nodig hadden omdat we zo eenzaam in het bos wonen, de honden die we uit Nederland hadden meegenomen waren zo goed opgevoed dat ze iedereen wel aardig vonden en blaffen tegen vreemden daar deden ze niet aan, dus toen we even naar Nederland terug moesten en er bij vrienden een nestje herders geboren was waarvan de ouders super politie honden waren was de keus snel gemaakt, als we toen hadden geweten dat we zoveel honden op zouden gaan vangen hadden we dit nooit gedaan maar Jim heeft zijn werk goed gedaan.

We zien hem nog als puppy uit onze caravan stappen, de andere honden liepen gelijk naar het huis maar Jim dacht dat de caravan waar hij de eerste weken met ons in had geleefd zijn huis was,hij was toen net 8 weken maar toen al een hele persoonlijkheid, een hond met een missie,tja wat wil je ook met zulke super ouders!

De andere honden zijn ook helemaal beduust,geen bazige lawaaige Jim meer, het zal nog even duren voor we hier aan gewend zijn, eerst Joepie en nu zo snel er achteraan Jim, het is gewoon teveel van het goede.


Dag Jim,doe Joepie de groeten van ons.


Hier nog een blog over Jim.


Helemaal ballengek.


Altijd nieuwsgierig en bemoeizuchtig.


Jim in gelukkiger tijden,hij was heel erg gek op water.







Reacties

Joepie


Een aquarel die ik van Joepie gemaakt heb, die nog niet helemaal af was maar wel Joepie laat zien zoals hij helemaal was.

 

Joepie is er niet meer, het heeft even geduurd voor ik erover kon schrijven, we waren er echt verdrietig over. Ondanks dat Joepie al ongeveer een jaar problemen had met artrose en kalkafzettingen aan zijn nek en rugwervels ging het hem toch nog best wel goed ,dat wel dankzij de pijnstillers maar hij had nog wel lol in zijn leven, maar ineens ging het mis, de laatste week wilde hij bijna de mand niet meer uitkomen en hij zag er ook echt ongelukkig uit, zelfs de dubbele dosis pijnstillers hielp hem niet meer, tot overmaat van ramp kreeg hij een bloeding in zijn oog en kon hij bijna niet meer zien, het was genoeg, hij heeft nog fijn een hele avond naast me op de bank gelegen en daar heeft hij volop van genoten, de volgende morgen hebben we de dierenarts gebeld en die was er binnen het uur, Joepie heeft nog een tijd bij Peter op de bank gelegen en we hadden helemaal het idee dat het voor Joepie ook genoeg was, toen de dierenarts binnenkwam keek hij niet eens op en de narcose spuit heeft hij amper gemerkt, hij heeft zich zo weg laten glijden, ondanks dat het erg verdrietig was was het toch een mooi einde, heel erg vredig.



Joepie was echt heel erg groot.


Hij is bijna 10 jaar bij ons geweest, hier is te lezen hoe Joepie ooit bij ons terecht is gekomen

Heel erg apart was het gedrag van Einstein,ze had geen speciale band met Joepie maar toen hij eenmaal overleden was wilde ze perse bij hem zitten, ze was er niet toe te bewegen naar ons toe te komen, nee ze moest daar zitten en daar was ze heel duidelijk in, het heeft ongeveer een kwartier geduurd en toen vond ze het genoeg, of er nog iets van Joepie aanwezig was? Zij heeft duidelijk iets gezien of gevoeld wat wij niet kunnen bevatten, het was echt mooi om mee te maken, de andere honden hebben we ook nog bij Joepie gelaten maar die gingen na even snuffelen weer weg, Einstein was de enige die hem blijkbaar uitgeleide heeft gedaan, er is beslist meer tussen hemel en aarde dan wij mensen zo kunnen bevatten, jammer dat Einstein niet kan vertellen wat er gebeurde.



 

Einstein.


Lieve, waakse, geweldige, zachtaardige, trouwe Joepie, we missen je enorm, je was een fantastische hond,een geweldige roedelleider en vriend.

Dag Joep misschien tot in een volgend leven.



Een foto van Joepie van deze zomer,toen was hij nog redelijk in orde.


In gelukkiger dagen, Joepie met zijn roedel.









Reacties

Van alles

Wally


Er is weer het nodige te vertellen en te laten zien,veel foto's deze keer.

Wally is afgelopen week geopereerd, hij liep al een hele tijd met een paar rare bobbels op zijn lijf,hij had er geen last van en ze groeiden ook niet meer maar het zag er niet uit en voor alle zekerheid hebben we ze toch maar laten weghalen, een heuse schoonheidsoperatie voor Wally dus.Inmiddels gaat het prima met hem en kan zijn mooie groene hansopje weer uit,nu moet nog even tot hem door dringen dat hij niet meer zielig is en weer als normale hond behandeld wordt,eigenlijk beviel hem de rol van een beetje zielige  geopereerde hond prima, extra aandacht is nooit weg vind hij.



Afgelopen weekend kregen we weer bezoek van Ivonne die ons namens stichting Hondenzorgenwelzijn.nl een fijne vooraad voer en snoepgoed en speeltjes voor de honden kwam brengen,zoals de foto's laten zien tot volle tevredenheid van ons hondenspul.

Ivonne deelt alvast wat lekkers uit.


Het ruikt allemaal wel erg lekker.


Jim heeft  alvast een tennisbal buitgemaakt,hij is al 13 jaar maar spelen blijft toch leuk.


Einstein,inmiddels ook al 13 jaar,zij heeft hier wat erg lekkers in de smiezen.


Robbie heeft energie voor 10,die rent nog een paar rondjes.


Fay is ook helemaal blij met het nieuwe speelgoed.


Nemo,ook al een ouwtje,hoe oud weten we niet maar hij begint inmiddels aardig slap op de benen te worden,maar als het om speelgoed gaat staat hij vooraan bij het uitdelen.



Billy,die heeft een mooi kleurtje uitgezocht.


En dan Rexie,we hadden gedacht dat ze niet lang meer zou leven,zij heeft het zich anders bedacht,ze wordt met de dag fitter,met de nodige tabletten voelt ze zich prima en gaat vast nog jaren mee.Ze heeft zich helemaal ingeleefd bij ons,de bank is haar eigendom en met een beetje geluk mag ik er ook een stukje van gebruiken.


Een paar dagen geleden hoorde ik een hele hoop kabaal uit de paardenstal komen,vogel gekwetter,ik had geen idee wat er aan de hand was en ging maar eens kijken,toen ik zag wat er loos was heb ik maar snel de fotocamera erbij gehaald,er bleek in het zwaluwen nest een slang te zitten,hoe dat dier daar in vredesnaam gekomen is ,ik heb echt geen idee ,ondanks dat ik slangen prachtige dieren vind en ze alle goeds wens vond ik dat toch niet zo'n goed idee,we zijn net zo blij dat er zwaluwen in de stal hun intrek hebben genomen, een prima wapen tegen de muggen en de vliegen,dus een slang die zwaluwen eieren eet is niet echt welkom,met een bamboe stok kon ik het dier uit het nest plukken en en stuk verderop weer loslaten.


De zwaluw heeft even hulp nodig en heeft daar dan ook genoeg kabaal voor gemaakt.


Maar ja als er dan ook zoiets in je nest zit dan wil je wel gillen!


Het is een prachtig dier, we wonen hier echt midden in de natuur en daar genieten we nog elke dag van.


En dan als afsluiter een stel vleermuizen die in onze kelder huizen,het is jammer genoeg niet goed te zien maar er zijn er een paar bij met een jong ,het blijkt dat vrouwtjes vleermuizen in de tijd van het jongen krijgen samen blijven zonder mannetjes erbij,er zitten 10 vrouwtjes in de kelder waarvan er een stel een jong op hun borst hebben hangen.



Bij de rechtse vleermuis hangt er een jong op de borst, helaas blijf het een zoekplaatje.





























Reacties (1)
wij zoeken een baasje
Aquarellen en tekeningen
Aquarellen en tekeningen 2
Links
Dieren portret
Verhalen archief
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 

Channie

Lilly

Ukkie



Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 
 
Kwiebus



Yola



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 

  

 


 
   
Tommie
 
   
Olly
 

Bobby





Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 





































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl