doggyart.punt.nl
Laatste artikelen

 

 
 
   
 
 
 
 
 
               over ons          
We zijn geen bedrijf, organisatie of instituut, we zijn echter grote dierenliefhebbers en kunnen gewoon niet anders dan voor zover het binnen onze mogelijkheid ligt in nood geraakte dieren te helpen.

 

 
 
 
 


I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale



De drie Boefjes



Klik hier voor meer








Jim


 

 



Joepie






Van alles






 
Duifje




 
Flippo,vervolg 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rexie

 
 
 
 
 
 

 
 
Flippo,vervolg.
 
 
 
 
 
 
 
Flippo 
 
 



 
   
Nieuwe aquarellen






Rodesian Ridgeback





 
 
klik hier voor meer
 
 
 
 
 
Engelse Buldog  Rock
 
 

 
 
Pippa
Aquarel Ingrid Zaalberg


 

 
 

 
 
E-mail.       doggy.art.1@gmail.com
 
Tel. 0036-72-459097 ( vaste lijn )
 
 
 
 
 

 
 

  


 
 
                                                                         
 
 
 
 
 


































































Lees meer...   (1 reactie)

De drie boefjes


Even poseren.


Ze hebben ons bezig gehouden de afgelopen twee maanden, Channie , Lilly en Ukkie, vooral Ukkie had een hoop extra aandacht nodig omdat hij zo ontzettend bang was, gelukkig is dat met de nodige zorg en een hoop liefde en extra knuffels behoorlijk goed gekomen ,  Channie en Lilly moesten vooral opgevoed worden en van alles leren wat zo nodig is voor een nieuw leven in Nederland, ze kenden alleen maar het buiten leven dus hoe aan de riem te lopen en hoe je te gedragen in huis alles was ze vreemd, in huis was wel dikke pret hoor, lekker rond springen over de stoelen en banken en eventueel een uitstapje over de tafel, en vooral een rondje keuken waar het altijd lekker ruikt en waar je zo heerlijk de afvalemmer leeg kan vreten, we waren alleen maar druk met roepen, nee Channie dat mag niet, ho Lilly niet daarop of daarin, Ukkie pas op de kachel is heet!!!!!!!! Na een uurtje lag dan eindelijk het hele spul lekker uitgeteld te slapen op de bank of in een mandje.

Even uitpuffen.


Lekker rennen.


Buiten keihard rondrennen deden ze het allerliefste en met een jaszak vol lekkere brokjes was het dan gelijk oefenen ,komen als ze geroepen werden en leren luisteren naar hun naam, ik kan vertellen dat zoiets met drie tegelijk nog niet meevalt maar uiteindelijk is het gelukt en kenden ze hun eigen naam en kon ik ze los laten lopen en dan kwamen ze ook nog als ik ze riep.



De foto is bewogen maar wat een aktie!



Dit was ook een geliefde bezigheid.


Channie en Lilly zijn in de eerste week dat ze bij ons waren gesteriliseerd en dat was maar goed ook, ze bleken beide drachtig te zijn, gelukkig nog heel prematuur zodat alles met de sterilisatie weggehaald kon worden, dat zou helemaal een ramp zijn geworden als ze allebei een nestje pups hadden gekregen,voor drie hondjes een nieuw tehuis vinden valt al echt niet mee ,maar dan nog eens een heel stel pups !!!!!!!!!!

 Evengoed wel weer ongelofelijk dat ze zomaar op straat zijn gedumpt, vermoedelijk hebben de vorige eigenaren wel gemerkt dat ze gedekt waren en hebben ze daarom maar snel ver weg gebracht, Lilly had duidelijk al minstens twee nestjes gehad, Channie  was een kind van haar en Ukkie ook.


Beetje zielig net na de sterilisatie.


Channie had er minder moeite mee, ze vond haar nieuwe jurkje wel lekker zitten.


Er worden in Hongarije gelukkig wel steeds vaker honden gesteriliseerd maar er moet toch nog een hoop gebeuren voor al deze ellende tot het verleden hoort.

Gisteren zijn ze vertrokken, stichting Hondenzorg en welzijn gaat voor de bemiddeling zorgen en Ivonne heeft ze meegenomen naar Nederland.

Lilly mag gelijk door naar haar definitieve huis, nu maar hopen dat het klikt met haar nieuwe baasjes en dat ze heel gelukkig worden met elkaar.

Channie en Ukkie gaan in de pleegopvang en we hopen maar dat er snel ook voor hun een gouden mandje wordt gevonden.

Na een reis van zo'n 17 uur eindelijk uitpuffen op de bank bij Ivonne.


Ons werk zit er weer op voor deze keer, we zijn blij dat er weer een stel aan een gelukkig leven kan beginnen, maar het blijft bitter dat onze hulp en die van een hele hoop stichtingen en vrijwilligers toch nog steeds nodig is, we bemerken wel verbeteringen hoor, er zijn steeds meer Hongaren die zich het lot van zwerfdieren aantrekken en zich daar voor inzetten,de chipplicht heeft ook duidelijk geholpen maar er worden toch nog steeds honden gevonden die geen chip hebben. Helaas zijn er ook nog steeds veel broodfokkers hier en staan er elke zondag weer mensen met puppies en kittens op de markten,we kunnen alleen maar hopen dat er aan al deze praktijken eens een eind komt maar voorlopig zie ik dat somber in.


Ivonne bracht ons ook weer een flinke partij voer en speeltjes mee.


Ivonne maakt ook foto's,zo kunnen de sponsoren zien waar het voer heengaat.


Rexie had dat super grote bot natuurlijk al gelijk gezien en zich dat ook maar gelijk toegeeigend, groot gelijk Rexie ,na jaren aan de ketting in eenzaamheid mag je jezelf best wel verwennen.


Home

















Reacties

 

 

I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale

 

We hebben een zware tijd achter de rug en dat is nog steeds zo, we zijn in de rouw. Op deze plek wil ik hier verder niet op in gaan maar dat ons hoofd op dit moment niet naar het opvangen van zwerfhonden  staat moge duidelijk zijn.

Maar zoals het in het leven vaak gaat wordt daar niet naar gevraagd, al helemaal niet door de mensen die hun honden domweg ergens dumpen en nog minder door de honden die daar de dupe van zijn, die zijn alleen maar blij met elk beetje hulp en aandacht dat ze kunnen krijgen.

 

Een paar weken geleden liepen er op ongeveer 1 km van ons huis drie hondjes waarvan direct duidelijk was dat ze daar niet hoorden, ze liepen bij het laatste huis van ons dorp een plek waar we al eerder honden hebben gevonden, de vrouw die daar woont heeft het hart op de goede plek en wil dan ook wel helpen maar ze kan het niet meer ze is niet gezond en geld heeft ze ook niet, op het moment dat ik ze zag lopen was het me echt even teveel en heb ik het even gelaten voor wat het was, iets wat ik nog nooit in mijn leven gedaan heb maar het ging gewoon even niet, een paar dagen laten ben ik toch maar even gaan kijken omdat het me niet lekker zat, buurvrouw stond een beetje hopeloos langs de weg en ik ben maar gestopt om met haar te praten, tja de hondjes waren daar gedumpt en nee zij kon er echt niet voor zorgen omdat ze naar het ziekenhuis moest, de gemeente deed niets en verder was er ook geen hulp te verwachten, iedereen in het dorp denkt vermoedelijk  “ach Ingrid en Peter helpen wel”   normaal is dat ook zo maar deze keer had ik toch gehoopt dat een ander het een keer zou doen omdat het ons gewoon even teveel was.

 

Ukkie nog bij buurvrouw.


De twee dames ook nog bij buurvrouw.


Uiteindelijk hebben we ze toch maar opgehaald, buurvrouw zou naar het ziekenhuis en verder keek niemand naar ze om, er liep ook nog een pup bij  volwassen honden redden zich meestal wel een tijdje maar een pup zou zeker verhongerd zijn.

 

Tot ons grote geluk heeft Ivonne aangeboden ze in november op te halen en ze mee naar Nederland te nemen waar Stichting Hondenzorg en Welzijn verder de bemiddeling gaat doen  we zijn ze geweldig dankbaar want 1 hond opnemen geeft altijd al een hoop werk maar gelijk 3 is wel even wat anders, zeker omdat er nog een pup bij is die behoorlijk getraumatiseerd was door al het gedoe, de twee volwassen hondje lieten zich gemakkelijk oppakken en vinden ook alles leuk en gezellig maar het kleintje moesten we invangen wat voor het arme dier natuurlijk erg veel paniek en stress gaf, het heeft dagen geduurd voor hij stopte met beven en bibberen, inmiddels gaat hij met sprongen vooruit en het gaat zeker helemaal goedkomen met hem.

 

Ukkie hier nog steeds verstijfd van angst.


Deze week is het stel ingeënt en gecontroleerd op een chip die ze natuurlijk niet hadden, nu inmiddels wel, volgende week worden de beide dames gesteriliseerd, op dit moment houden we ons bezig met het socialiseren van het stel en leren om fatsoenlijk aan de lijn te lopen want alles is ze vreemd en ze moeten toch wel een beetje voorbereid zijn op hun toekomstige leven in Nederland.

Ach en uiteindelijk zijn we toch blij dat we ze hebben opgenomen,het is een vrolijk stel en het geeft ons de nodige afleiding.

 

 Ukkie gaat steeds beter en durft nu ook al aan de riem mee te lopen.

 

Oefenen met aan de lijn lopen.


Ze heet Channie en kan zelfs al een beetje dansen.


Dit is Lilly en zij is een top talent wat dansen aangaat.


Lilly is vermoedelijk de moeder van Ukkie.


Ukkie, inmiddels gelukkig met een vrolijk kwispel staartje.


Channie,een beeldschoon en geweldig leuk hondje.


Home















Reacties

Jim


Het is voor ons nog niet echt te bevatten,Jim is er niet meer.

's morgens was hij nog oké, we moesten hem zelfs nog tot de orde roepen omdat hij zo stond te blaffen naar de kippen,oké hij was al oud en had de nodige mankementen en we hielden er wel rekening mee dat hij niet al te lang meer zou leven maar dit was wel een hele schok.

Hij lag gewoon zoals altijd in de woonkamer naast de stoel van Peter,ineens stond hij op en keek ongelukkig,toen liet hij zijn ontlasting lopen, iets wat de laatste tijd wel vaker zomaar gebeurde, daarna begon hij te kreunen en kon bijna niet meer op de poten staan, we hadden wel door dat er iets heel erg mis was en hebben gelijk de dierenarts gebeld,ondanks dat het weekend was mochten we direct komen,iets wat hier in Hongarije wel eens heel anders is helaas.

De dierenarts zag ook wel dat het heel ernstig was,na verschillende onderzoeken bleek dat er een tumor in de nier zat die opengebarsten was en daardoor stond Jims buik vol bloed, Jim was inmiddels zo zwak dat het hem allemaal niets meer kon schelen   dat was vroeger echt wel anders  ,toen liet hij zich echt niet zomaar behandelen.

Omdat Jim al bijna 14 was hebben we besloten hem in te laten slapen,de kans dat de kanker in zijn lichaam verder was uitgezaaid was te groot en we wilden hem geen verder lijden aandoen,hij heeft een prachtig leven gehad bij ons en hij heeft gelukkig maar heel kort hoeven te lijden, Jim was geen hond om ziek te zijn daar zou hij heel erg ongelukkig onder zijn.

Geweldige,trouwe maffe,lieve Jim, hij is er niet meer, het is stil en kaal in de kamer , en 's morgens vroeg is het nog stiller, Jim was altijd de eerste die wakker was en dat zouden we weten ook, de sporen van zijn nagels staan nog steeds op de kamer deur .

Voor ons gevoel is het nog maar zo kort geleden dat we Jim meenamen uit Nederland, we woonden pas hier en werden gewaarschuwd door de mensen in het dorp dat we echt een waakhond nodig hadden omdat we zo eenzaam in het bos wonen, de honden die we uit Nederland hadden meegenomen waren zo goed opgevoed dat ze iedereen wel aardig vonden en blaffen tegen vreemden daar deden ze niet aan, dus toen we even naar Nederland terug moesten en er bij vrienden een nestje herders geboren was waarvan de ouders super politie honden waren was de keus snel gemaakt, als we toen hadden geweten dat we zoveel honden op zouden gaan vangen hadden we dit nooit gedaan maar Jim heeft zijn werk goed gedaan.

We zien hem nog als puppy uit onze caravan stappen, de andere honden liepen gelijk naar het huis maar Jim dacht dat de caravan waar hij de eerste weken met ons in had geleefd zijn huis was,hij was toen net 8 weken maar toen al een hele persoonlijkheid, een hond met een missie,tja wat wil je ook met zulke super ouders!

De andere honden zijn ook helemaal beduust,geen bazige lawaaige Jim meer, het zal nog even duren voor we hier aan gewend zijn, eerst Joepie en nu zo snel er achteraan Jim, het is gewoon teveel van het goede.


Dag Jim,doe Joepie de groeten van ons.


Hier nog een blog over Jim.


Helemaal ballengek.


Altijd nieuwsgierig en bemoeizuchtig.


Jim in gelukkiger tijden,hij was heel erg gek op water.







Reacties

Joepie


Een aquarel die ik van Joepie gemaakt heb, die nog niet helemaal af was maar wel Joepie laat zien zoals hij helemaal was.

 

Joepie is er niet meer, het heeft even geduurd voor ik erover kon schrijven, we waren er echt verdrietig over. Ondanks dat Joepie al ongeveer een jaar problemen had met artrose en kalkafzettingen aan zijn nek en rugwervels ging het hem toch nog best wel goed ,dat wel dankzij de pijnstillers maar hij had nog wel lol in zijn leven, maar ineens ging het mis, de laatste week wilde hij bijna de mand niet meer uitkomen en hij zag er ook echt ongelukkig uit, zelfs de dubbele dosis pijnstillers hielp hem niet meer, tot overmaat van ramp kreeg hij een bloeding in zijn oog en kon hij bijna niet meer zien, het was genoeg, hij heeft nog fijn een hele avond naast me op de bank gelegen en daar heeft hij volop van genoten, de volgende morgen hebben we de dierenarts gebeld en die was er binnen het uur, Joepie heeft nog een tijd bij Peter op de bank gelegen en we hadden helemaal het idee dat het voor Joepie ook genoeg was, toen de dierenarts binnenkwam keek hij niet eens op en de narcose spuit heeft hij amper gemerkt, hij heeft zich zo weg laten glijden, ondanks dat het erg verdrietig was was het toch een mooi einde, heel erg vredig.



Joepie was echt heel erg groot.


Hij is bijna 10 jaar bij ons geweest, hier is te lezen hoe Joepie ooit bij ons terecht is gekomen

Heel erg apart was het gedrag van Einstein,ze had geen speciale band met Joepie maar toen hij eenmaal overleden was wilde ze perse bij hem zitten, ze was er niet toe te bewegen naar ons toe te komen, nee ze moest daar zitten en daar was ze heel duidelijk in, het heeft ongeveer een kwartier geduurd en toen vond ze het genoeg, of er nog iets van Joepie aanwezig was? Zij heeft duidelijk iets gezien of gevoeld wat wij niet kunnen bevatten, het was echt mooi om mee te maken, de andere honden hebben we ook nog bij Joepie gelaten maar die gingen na even snuffelen weer weg, Einstein was de enige die hem blijkbaar uitgeleide heeft gedaan, er is beslist meer tussen hemel en aarde dan wij mensen zo kunnen bevatten, jammer dat Einstein niet kan vertellen wat er gebeurde.



 

Einstein.


Lieve, waakse, geweldige, zachtaardige, trouwe Joepie, we missen je enorm, je was een fantastische hond,een geweldige roedelleider en vriend.

Dag Joep misschien tot in een volgend leven.



Een foto van Joepie van deze zomer,toen was hij nog redelijk in orde.


In gelukkiger dagen, Joepie met zijn roedel.









Reacties

Van alles

Wally


Er is weer het nodige te vertellen en te laten zien,veel foto's deze keer.

Wally is afgelopen week geopereerd, hij liep al een hele tijd met een paar rare bobbels op zijn lijf,hij had er geen last van en ze groeiden ook niet meer maar het zag er niet uit en voor alle zekerheid hebben we ze toch maar laten weghalen, een heuse schoonheidsoperatie voor Wally dus.Inmiddels gaat het prima met hem en kan zijn mooie groene hansopje weer uit,nu moet nog even tot hem door dringen dat hij niet meer zielig is en weer als normale hond behandeld wordt,eigenlijk beviel hem de rol van een beetje zielige  geopereerde hond prima, extra aandacht is nooit weg vind hij.



Afgelopen weekend kregen we weer bezoek van Ivonne die ons namens stichting Hondenzorgenwelzijn.nl een fijne vooraad voer en snoepgoed en speeltjes voor de honden kwam brengen,zoals de foto's laten zien tot volle tevredenheid van ons hondenspul.

Ivonne deelt alvast wat lekkers uit.


Het ruikt allemaal wel erg lekker.


Jim heeft  alvast een tennisbal buitgemaakt,hij is al 13 jaar maar spelen blijft toch leuk.


Einstein,inmiddels ook al 13 jaar,zij heeft hier wat erg lekkers in de smiezen.


Robbie heeft energie voor 10,die rent nog een paar rondjes.


Fay is ook helemaal blij met het nieuwe speelgoed.


Nemo,ook al een ouwtje,hoe oud weten we niet maar hij begint inmiddels aardig slap op de benen te worden,maar als het om speelgoed gaat staat hij vooraan bij het uitdelen.



Billy,die heeft een mooi kleurtje uitgezocht.


En dan Rexie,we hadden gedacht dat ze niet lang meer zou leven,zij heeft het zich anders bedacht,ze wordt met de dag fitter,met de nodige tabletten voelt ze zich prima en gaat vast nog jaren mee.Ze heeft zich helemaal ingeleefd bij ons,de bank is haar eigendom en met een beetje geluk mag ik er ook een stukje van gebruiken.


Een paar dagen geleden hoorde ik een hele hoop kabaal uit de paardenstal komen,vogel gekwetter,ik had geen idee wat er aan de hand was en ging maar eens kijken,toen ik zag wat er loos was heb ik maar snel de fotocamera erbij gehaald,er bleek in het zwaluwen nest een slang te zitten,hoe dat dier daar in vredesnaam gekomen is ,ik heb echt geen idee ,ondanks dat ik slangen prachtige dieren vind en ze alle goeds wens vond ik dat toch niet zo'n goed idee,we zijn net zo blij dat er zwaluwen in de stal hun intrek hebben genomen, een prima wapen tegen de muggen en de vliegen,dus een slang die zwaluwen eieren eet is niet echt welkom,met een bamboe stok kon ik het dier uit het nest plukken en en stuk verderop weer loslaten.


De zwaluw heeft even hulp nodig en heeft daar dan ook genoeg kabaal voor gemaakt.


Maar ja als er dan ook zoiets in je nest zit dan wil je wel gillen!


Het is een prachtig dier, we wonen hier echt midden in de natuur en daar genieten we nog elke dag van.


En dan als afsluiter een stel vleermuizen die in onze kelder huizen,het is jammer genoeg niet goed te zien maar er zijn er een paar bij met een jong ,het blijkt dat vrouwtjes vleermuizen in de tijd van het jongen krijgen samen blijven zonder mannetjes erbij,er zitten 10 vrouwtjes in de kelder waarvan er een stel een jong op hun borst hebben hangen.



Bij de rechtse vleermuis hangt er een jong op de borst, helaas blijf het een zoekplaatje.





























Reacties (1)

Duifje


Pentekening,Ingrid Zaalberg


Voor de verandering eens geen hond, we waren laatst bij de voerhandel om kippenvoer te kopen en daar kwam ik aan de praat met de baas daar,ze zijn altijd nieuwsgierig wat voor dieren we hebben en hoeveel dan wel,op mijn antwoord dat we 13 honden hebben stonden ze wel weer even te kijken, nou ja ze vinden de Hollanders toch al wel een beetje vreemd dus dit paste wel in het plaatje voor hun,eenmaal buiten kwam de baas achter ons aangerend en vroeg of we er geen Golden Retriever bij wilden hebben......nou nee,dank je wel, we hebben er echt wel genoeg was mijn antwoord.

Eenmaal in de auto hadden Peter en ik het erover dat we er echt niets mee bij willen,het is echt wel genoeg zo, nou ja behalve dan als we echt iets zieligs op straat vinden of zo........We hadden het nog niet uitgesproken of we zien een jong duifje dat bijna platgereden wordt onder de bus,het diertje kon nog niet vliegen,dus maar uit de auto gesprongen en het beessie opgepakt,oké.....echt iets zieligs dus.


duifje in de bench

Bij de dierenarts hebben we een doosje gehaald,daar moesten ze ook al lachen,ze kennen ons inmiddels,vervolgens konden we in alle rust boodschappen doen, eenmaal thuis hebben we duif in een bench gezet en eerst maar wat te eten klaargemaakt,zelf eten was er nog niet bij ,dat werd dus een papje in een oude grote injectiespuit.

Proberen bekkie open te krijgen, valt nog niet mee!


Voeren,valt ook nog niet mee!


Inmiddels gaat het prima met duif, hij/zij vliegt los in de grote hooischuur en eet zelfstandig,binnenkort zetten we de deur open en dan kan duif gaan en of vliegen waar hij/zij wil.

Intussen heb ik er met een hoop plezier pentekeningen van gemaakt,vooral dat koppie is zo vertederend met die gekke snavel.



Pentekening,Ingrid Zaalberg










Reacties


Flippo


Zoals beloofd het vervolg van het verhaal Flippo.

Afgelopen zaterdag is hij opgehaald door Gerard en Jarka, de vroegere baasjes van Woody die helaas veel te jong gestorven is aan de gevolgen van een tekenbeet, ze hebben er nog erg veel verdriet van want het was een super lieve en leuke hond die het erg goed deed bij hun op het schip, ze varen meest over de Donau, dit keer tot in Oostenrijk maar vaak ook naar Hongarije of verder, zeker Jarka heeft behoefte aan een gezellig maatje aan boord en vooral ook een om mee te gaan wandelen zodra ze maar ergens kunnen aanleggen, sinds Woody dood was had ze er echt geen plezier meer aan om te gaan wandelen en aan boord was het ook maar stil en saai geworden.

Toen ze dan ook met de vraag kwamen of wij misschien een nieuwe hond voor ze hadden dacht ik gelijk aan Flippo, niet te groot, altijd in voor een lolletje en graag hond nummer 1 in plaats van de aandacht bij ons te moeten delen met de andere 12, het enige probleem was natuurlijk dat hij last heeft van allergie en zijn leven lang medicijnen moet nemen en naast zijn speciale voer niets te snoepen mag hebben, ik heb ze alles grondig uitgelegd en gezegd dat ze er goed over moeten nadenken, daarna heb ik ze foto’s en filmpjes gestuurd en het was het voor hun meteen duidelijk, Flippo zou bij hun op het schip komen wonen.

Afgelopen zaterdag hebben ze hem opgehaald en de volgende dag rolden de super berichten al binnen, alles gaat prima, aan de foto’s te zien slaapt hij in bed, hij gaat overal mee naartoe als ze aan de wal liggen, hij rent al over het schip of hij nooit anders heeft gedaan, al met al een succes verhaal, de foto’s spreken wel voor zich lijkt me.


Trouwens, hij heet nu ook Woody.

 


De doos met wel 50 speeltjes van Woody stond al klaar voor hem.

 

En zo te zien bevalt hem dat wel.

 

 

Hier nog op zijn eigen bedje naast het mensenbed.

 

Het heeft niet lang geduurd hoor,hier ligt hij gewoon lekker in het grote bed.

Zou hij ook een beetje verwend worden?

 

 

 

 

 

Lekker gezellig op de bank in de stuurhut.

 

 

Samen met Jarka bij de ijssalon.

 

Of die Flippo/Woody ook geluk heeft gehad!


Eigenlijk hadden we gehoopt een tijdje rust te hebben en dat we even geen nieuwe honden zouden vinden, oké gevonden hebben we er geen maar wel kregen we een hulpvraag waar we geen nee tegen willen en kunnen zeggen.

Nina ooit door ons gevonden in bij een Hongaarse familie geplaatst moest hals over kop weg bij haar familie, ze verhuizen naar Budapest en naar hun zeggen is daar geen plaats voor Nina.

Het is een schat van een hond en we willen absoluut niet dat ze in verkeerde handen terecht zou komen, dus net 5 dagen nadat Flippo aan zijn nieuwe leven is begonnen is de plek al weer ingenomen door Nina.

Ze is wat te dik en haar vacht is niet mooi ,we gaan haar eerst wat opknappen en dan maar weer op zoek naar een fijne nieuwe familie voor haar. Stichting Esperanza en Maureen hebben al aangegeven wel te willen helpen, wordt ook zeker vervolgt.

Nina, haar vacht kan wel een opknapbeurt gebruiken.


Ze is erg sociaal, ze vindt kinderen leuk en ze kan goed met katten en andere honden.










Reacties (1)

                                                                        Pasen 2016



Fijne Paasdagen.



Er zijn weer de nodige nieuwtjes, Dirkje van Stichting Esperanza belt af en toe wat mensen op die honden via de stichting hebben op genomen om te horen hoe het met ze gaat, deze keer waren Laddy en Miko aan de beurt, ik heb de mail berichtjes zo over genomen, ze zijn gewoon super positief, dat geeft altijd weer moed en zo weten we ook weer dat we op de juiste weg zitten, het is heerlijk om te horen dat deze verschoppelingen nu zo’n gelukkig leven hebben.


Minder leuk was het telefoontje dat we gisteren kregen, zo’n 4 jaar geleden vonden we Snoopy op straat, ook hij vond uiteindelijk een geweldig tehuis en dat nog wel op een groot vrachtschip, zijn baasjes hebben hem Woody gedoopt en ze waren meer dan gelukkig met hem, het is gewoon een perfecte scheepshond geworden. Maar helaas heeft het niet te lang mogen duren, in Februari werd hij ziek, het bleek een tekenbeet te zijn die hem zo ziek heeft gemaakt dat ze hem tot hun grote verdriet hebben moeten laten inslapen. Ze zijn er zo verdrietig over,aan de telefoon bleven de verhalen maar komen hoe geweldig en fantastisch Woody was, dit is dan het enige positieve aan dit verhaal, Woody was meer dan gewenst en heeft een fantastisch leven gehad als scheepshond.

Hier woont Snoopy nog bij ons.


En hier heet hij Woody en woont op het schip.



    Bericht over Laddy

Weer zo’n fijn verhaal. Een leuke hond, een prachtige hond  …. Etc. Laddy volgt momenteel een vervolgcursus speuren. Sporen volgen deed hij altijd al prima, maar geuren onderscheiden is hij ook perfect in. De cursusleider die veel op dit vlak doet, ook in het buitenland, zei dat hij wou dat hij zo’n pup had. Laddy rent nog elke dag in het bos en is dan geregeld weg, maar komt binnen 10 minuten terug.

Hij eet prima, is supergezond (28 kg), en op zijn servicebeurten (term van Richard) na is er hooguit eens een gescheurde nagel of andere kleinigheid die hij oploopt op zijn uitjes. Als hij andere honden tegen komt daagt hij ze graag uit voor een wedstrijdje hardlopen. Hij kan erg goed met andere honden.

 

Hij is vrij waaks. Als er vreemde mensen binnenkomen die te snel naar hem toe willen , dan is hij wat waaks/angstig. Hij zou dan zelfs misschien even kunnen happen. Maar zij houden dat goed in de gaten. En het is zo over, als mensen hem negeren. Dan komt hij zelf.

 

Laddy en de katten gedogen elkaar. Maar dat zijn schichtige rescuetjes. Dus over en weer is het wat op je hoede zijn. Maar no problem verder. Ze zijn gewoon hartstikke blij met hem.


Laddy, nog bij ons, we hopen op nieuwe foto's.


                                                         Bericht over  Miko/Mika

 Het gaat gewoon super. De eerste woorden waren: We zij allemaal helemaal verliefd op haar. Alleen maar lofzangen. Er is maar één probleempje: ze gaat achter de schapen aan en drijft ze op. En ook konijnen e.a. zijn prachtig. Na een lange poos komt ze wel terug, maar ja …

Het is jammer dat ze dus erg weinig los is. Ze willen wel op cursus weer. Ze lopen wel lekker, maar los lopen is wel hun ideaal voor Mika.

Ze proberen dat nu te compenseren door meelopen bij de fiets (vindt ze heerlijk) en door soms een andere hond uit te nodigen om lekker samen in de tuin te spelen. Ze hebben echt het allerbeste met haar voor. Volgens mij heeft ze een heerlijk leven.

Ze is mee geweest op vakantie naar de Franse westkust en dat ging ook geweldig, zowel de reis (lekker in een tuigje op de achterbank) als het verblijf.

Met de kat gaat het ook prima. Eerst was Mika de baas en nu de kat, die Mika’s brokjes opeet (dat laat ze toe!). Ze liggen samen op de bank en Mika probeert met de kat te spelen, maar die is daar nog niet helemaal aan toe.


Mika,ook nog bij ons, ook van haar hopen we foto's te krijgen.


Met Rexie gaat het inmiddels redelijk goed, ze is wel behoorlijk kreupel maar met dagelijks een flinke portie pijnstillers is het leven voor haar nog best levenswaard, zeker omdat ze bijna de hele dag heerlijk op de bank ligt en erg geniet van de gezelligheid om haar heen.


Rexie, op haar favoriete plekje.



Dan Flippo, na maanden van dokteren hebben we uiteindelijk besloten hem prednison te geven en zie daar ,hij doet het er geweldig op, hij krijgt een minimale dosis en dat ook nog om de dag zodat het niet al te schadelijk voor hem is, daarbij krijgt hij speciaal voer omdat hij erg allergisch reageert op een hoop voedingsmiddelen en het gaat nu geweldig met hem, zo goed zelfs dat we besloten hebben hem vrij te geven voor de adoptie en we op zoek gaan naar een nieuwe baas voor hem. En daar is dan weer het toeval, De baasjes van Woody vinden het zo triest zonder hond aan boord dat ze graag een nieuwe hond willen, na de foto’s van Flippo te hebben gezienen zijn verhaal te hebben gehoord zijn ze er wel van overtuigd dat dit de nieuwe scheepshond moet worden, over twee weken zijn ze met hun schip in Oostenrijk en komen ze op bezoek om te kijken of dit echt de hond voor hun is, duimen dus maar, wij denken dat Flippo meer dan geschikt is voor het leven aan boord, hij hoeft nooit alleen te zijn, mag altijd overal mee naar toe en bij elke aanlegplaats wordt er stevig gewandeld en een grote doos met speeltjes staat al klaar. Wordt zeker vervolgd.


Altijd in voor een bal spelletje.


Oplettend en waaks.


En heel erg attent en leergierig.


















Reacties

I Am One

“I am only one,
But still I am one.
I cannot do everything,
But still I can do something;
And because I cannot do everything
I will not refuse to do the something that I can do.”

Edward Everett Hale


Rexie

Daar zit je dan als oude brave Duitse Herder,je begrijpt de wereld om je heen niet meer, het is zo stil om je heen geworden, vroeger was dat anders, er gebeurde altijd wel wat,oké je zat de meeste tijd aan een ketting maar de laatste jaren mocht je toch meestal loslopen, maar nu is het stil, je mensen zijn niet meer in het huis,erg vaak zag je ze niet meer ze waren ook oud  maar je kon ze horen en ruiken en er kwam geregeld iemand door de tuin om ze te bezoeken, maar nu is het echt stil,er komt af en toe iemand om je eten te brengen en dat is het dan.


Een maand geleden toen was alles nog anders, tot die ene afschuwelijke nacht, het was niet goed in het huis, je mensen waren in gevaar dat had je al snel geroken, je wilde wel helpen maar alles zat dicht je kon er niet bij, en toen ineens waren er heel veel mensen en auto’s met blauwe lampen, je mensen werden uit het huis gehaald en in een auto gebracht, je mocht niet helpen en ook niet mee,daar zat je dan als trouwe hond, niemand keek naar je om, het hek ging dicht je mensen waren weg en het was stil en dat bleef ook zo.

Hoeveel honden zal het hier niet net zo vergaan? De vergrijzing heeft ook hier toegeslagen,veel honden leven hier het leven als waakhond en dat is hier een gebruiksartikel, zijn ze niet meer nodig dan worden ze afgedankt en dat gaat helaas niet altijd op een fijne manier .

En zo is Rexie in ons leven gekomen.
Nadat een verstopte schoorsteen voor een bijna rookvergiftiging heeft gezorgd zijn haar bazen in een bejaardentehuis opgenomen en hebben haar achtergelaten, we kunnen alleen maar heel blij zijn dat ze het hebben overleefd maar voor Rexie is dat toch even anders,het zag er niet rooskleurig uit voor haar, ze is oud en kreupel, niemand wil haar hebben of er ook maar de moeite voor doen een fatsoenlijk plekje voor haar te vinden, omdat ze in ons dorp woont kwam een goede vriendin van ons met de vraag of wij niet konden helpen, of wij haar niet wilden nemen,in de eerste instantie hebben we nee gezegd, we hebben er al 12 en dat is al veel te veel, maar ja dan zit zo’n verhaal in je hoofd en dat wil er dan niet meer uit.
Op mijn vraag wat er met haar gebeuren zou als wij haar niet zouden nemen kregen we een niet al te duidelijk antwoord maar het kwam er wel op neer dat een inslaap spuit van de dierenarts vermoedelijk nog te duur was en op mijn naar mijn idee meer dan redelijke vraag of haar bazen wel de sterilisatie wilden betalen als wij haar zouden nemen werd ik aangekeken of ik niet helemaal normaal meer was. Al onze honden zijn gesteriliseerd of gecastreerd dus dat geld dan ook voor Rexie, een loopse teef bij ons geeft gewoon veel te veel onrust,.
Al met al blijven de kosten weer aan ons hangen, we hadden natuurlijk koppig kunnen zijn en ons er niet meer mee bemoeien maar daar zou er maar eentje de dupe van zijn en dat is Rexie.
Omdat Rexie haar leven niet meer zeker was en wij visioenen hadden van haar ergens eenzaam achtergelaten in het bos of een van de andere nog veel ergere manieren die worden gebruikt om van een dier af te komen hebben we haar opgehaald.
Hoe oud ze precies is weten we nog niet, haar entboekje ligt nog in het huis, haar tanden zijn erg afgesleten en ze is kreupel aan een voor en achterpoot , we zullen daar binnenkort röntgenfoto’s van laten maken om uit te vinden wat er precies aan de hand is en of er nog wat aan te doen is, zo is het niet fijn voor haar want heeft er behoorlijk pijn aan.
Helaas voor haar moet ze hier eerst een paar dagen in de kennel wonen, ze is geen andere honden gewend en we willen haar langzaamaan aan het leven in de groep laten wennen, hopelijk lukt dat snel want ze is nu erg ongelukkig en eenzaam in de kennel, ze huilt en heeft heimwee en wil bijna niet eten ,we gaan heel veel bij haar zitten en halen haar er veel uit om buiten te lopen en te spelen maar zielig is het wel, ze begrijpt het leven op dit moment totaal niet meer, ik zou haar zo graag uitleggen dat het allemaal goed komt, maar we moeten hier met zijn allen even door.


 Oplettend en trouw, als een echte Duitse Herder.

 

 

Gelukkig wil ze wel spelen en is ze helemaal gek van de bal,hopelijk helpt haar dat door de eerste moeilijke tijd heen, we moeten wel voorzichtig spelen want ze is behoorlijk kreupel.


Home




















Reacties (2)
wij zoeken een baasje
Aquarellen en tekeningen
Aquarellen en tekeningen 2
Links
Dieren portret
Verhalen archief
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 


Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 
 
Kwiebus



Yola



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 

  

 


 
   
Tommie
 
   
Olly
 

Bobby





Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 

































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl