doggyart.punt.nl
Neem een geit

Neem een geit




Het wordt deze keer een tamelijk chaotisch verhaal,ik begin met een grappig verhaal dat ik ooit Claudia de Brij in een theater voorstelling hoorde vertellen,het is helemaal van toepassing op ons leven van de laatste maanden.

Het is een Joods verhaaltje; Een Joodse vader van 5 kinderen komt bezweet en in paniek bij de Rabbi. Hij weet niet meer hoe hij rond moet komen en hoe hij zijn kinderen onderdak en eten moet blijven bieden. Zijn vrouw is zwanger van een tweeling en ze hebben het nu al zo druk en zo moeilijk. De Rabbi kijkt de vader aan en zegt: 'Koop een geit'. De vader volgt dit advies enigszins twijfelend op en koopt een geit. De geit zorgt echter voor alleen maar meer problemen. Hij loopt in de weg, poept en plast alles onder, moet ook eten, enzovoorts. Na een week gaat de vader opnieuw naar de Rabbi en zegt: 'Ik heb de geit gekocht, maar het heeft mij alleen maar meer problemen opgeleverd! Wat moet ik doen?' Waarop de Rabbi zegt: 'Doe je geit weg'.

De kern van het verhaal is, dat de vader zou merken hoeveel ruimte er eigenlijk is ná de invasie van deze geit. Dit zal hem rust brengen en hem minder zorgen doen maken over de komst van de tweeling.


Al met al komt het er op neer dat onze geit een beetje is vertrokken en dat we weer wat ruimte in ons huis en ons leven hebben gekregen.

Allereerst zijn de zwarte pups van Babsy een maandje geleden naar Nederland vertrokken,ze hebben daar maar heel kort in de pleegopvang gezeten en vervolgens alle 3 geweldig fijne baasjes getroffen, Babsy is nog bij ons maar ook voor haar hopen we op korte termijn een fijne baas te vinden,ze verdient het zo,het is een schat van een hond die veel te jong puppy's heeft gekregen,ze was ondanks dat een geweldige moeder maar nu is zij zelf aan de beurt om zich verder te kunnen ontwikkelen.



Babsy en Archie,lekker knus voor de kachel.


Bonny,ze heet nu Moos


Bowie nu Indy met huisgenoot


Brandy,ze heet nu Dai


Ik zit zelf niet op facebook maar krijg wel geregeld berichtjes en foto's doorgestuurd,hier volgt een grappige conversatie tussen de nieuwe bazen van dit drietal.

 

Hoi Indy hier een dikke knufpoot van je zus Dai (voorheen Brandy)...🐾🐾🐾🐾🐾 wat leuk dat het super gaat met je .. hier ben ik ook in de gouden mand gevallen ik word verwend door mijn grote mensen zus helemaal top hier ❤❤ hoop je nog vaker langs te zien komen op fb

 

Hier een berichtje van Moos (voorheen Bonny ☺) Het is een geweldig hondje! Onze vorige hond hadden we bijna 14 jaar en dacht nooit meer zo’n leuk hond te krijgen, maar Moos bewijst het tegendeel! Het is een hond met humor, wat kunnen we om haar lachen! Soms heel lui, maar ook een echte pup rennen en vliegen en slopen haha... Hij is dol op onze 3 kinderen (van 12, 10 en 3 jaar) en hun van Moos!!! Is zo goed als zindelijk en begint al aardig naar haar nieuwe naam te luisteren. We beginnen volgende maand met puppycursus. Dus ben benieuwd 😊

 

Hallo! Hier een berichtje van Indy (voorheen Bowie)
Precies een week geleden ben ik verhuisd naar wat jullie een gouden mand noemen.
Ik wilde zelf laten weten dat ik het prima naar mijn zin heb. Ik slaap s ‘nachts heel lief en eet netjes mijn bak leeg. Ze zeggen wel dat ik rustiger moet eten maar hey het is ook zo lekker.
Ik heb een grote broer! Soms is hij wel een beetje gemeen zoals soms ook grote broers zijn, dan wil hij mijn speelgoed.  Meneer heeft  duidelijk een ochtendhumeur. Ik niet hoor.
Nou ja als meneer slaapt kruip ik is altijd naar hem toe en dan ineens lig ik tegen hem aan. Ik weet het niet ... maar het grote bek klein hartje.
Verder krijg ik heel veel knuffels van mijn mensenpapa en mama en mijn mensenbroer en zus. Nou ik ga mijn schoonheidsslaapje weer houden. Als vrouw moet jetoch een beetje meer moeite doen.
Laters!
Poot van Indy



Toen zijn twee weken geleden Tristan en Tinkerbell naar Nederland vertrokken,ondanks alle drukte die het hebben van pups met zich meebrengt is het toch altijd weer moeilijk om afscheid te nemen,ik ben dan ook altijd dolblij met goede berichten uit Nederland.

Wachten in de auto op Jochem die ze mee gaat nemen naar Nederland,altijd weer een moeilijk moment voor ons,je weet dat ze een hele lange reis te wachten staat en een hoop nieuwe indrukken,loslaten is altijd weer moeilijk.



Maar als er dan zulke foto's binnen komen is alles weer goed.


Tristan heeft wel een dag nodig gehad om uit te rusten,een geweldige foto vind ik dit zo samen met de poes. 


Dan zorgenkindje Marlon,we hadden er best wel een hard hoofd in of dat wel goed kon komen met hem,hij is oud en behoorlijk zwaar gewond,er is een groot stuk huid van zijn kop weg en ook een oor is kompleet weg,vermoedelijk is hij gegrepen door andere honden en zo echt ernstig verwond geraakt,aanvankelijk knapte hij wel wat op maar ineens ging het mis met hem,hij wilde niet meer eten en had koorts,dus voor de zoveelste keer naar de dierenarts,hij had buikpijn en zijn longen waren niet in orde,de dierenarts kon niet echt vinden wat er aan de hand was dus voor de zekerheid antibiotica en pijnstillers,hij knapte wel wat op maar toch niet genoeg dus maar weer terug,uiteindelijk bleek onder andere de prostaat de boosdoener,na een pillenkuur van een week is hij super opgeknapt,de wond wordt steeds een beetje kleiner,het zal nog maanden duren voor het helemaal dicht is maar we zijn gelukkig op de goede weg ,het is een heel aparte hond die zo geniet van alle aandacht,hij heeft duidelijk geen fijn leven gehad en aandacht heeft hij vermoedelijk nooit gehad en dat is nou net iets waar hij gewoon geen genoeg van kan krijgen. We hopen echt dat het nog een tijdje goed met hem zal gaan en dat hij zo de fijne kant van het leven nog een tijdje kan ervaren.Hij is wat dat betreft trouwens goed op weg,gisteren liep hij lekker met de andere honden in de tuin,eindelijk was er weer eens een lekker zonnetje,ineens zie ik vanuit mijn ooghoeken dat hij op de paardenwei loopt en hij had er nog flink de vaart in ook,lekker richting bos was duidelij de bedoeling ,hij was blijkbaar toe aan wat spanning en sensatie,nou wij dus echt helemaal niet,ik roepen naar Peter en wij er met zijn tweeën achteraan,Marlon was plotsklaps zo maar ineens hartstikke oostindisch doof geworden,om de wei op de komen moet je eerst door een paar meter dikke blubber omdat de paarden daar in de winter de boel  kapot hebben gelopen,Peter op zijn sandalen en ik op mijn crocks en zo sopten wij de wei over achter Marlon aan,uiteindelijk draaide hij zich om en keek ons met zijn ene nog werkende oog super onschuldig aan en kwam vervolgens braaf mee naar huis,daar moet dus nog een extra stuk gaas tussen tuin en wei komen want dit moeten we niet hebben,onze honden mogen absoluut niet alleen het bos in want daar wordt geregeld gejaagd,echt veel te gevaarlijk, waar we met de rest van de honden nog nooit problemen hebben gehad heeft Marlon  dus al uitgevonden hoe je op de wei kan komen, hij heeft de rest van de dag heerlijk geslapen en onze schoenen hadden echt wel een was en droogbeurt nodig.


Marlon is wel een soort apart,hij klimt doodleuk via de bank op de bench die daar achter staat en gaat daar dan liggen slapen.de opblaasband om zijn nek is om het kapot krabben van de wond tegen te gaan.


Dan hebben we ook Kaatje nog,arme Kaatje die aan een korte ketting zat zonder dak boven haar hoofd en ernstig naar binnen gedraaide oogleden had waardoor ze constant met dichtgeknepen ogen zat omdat het haar zoveel pijn deed,inmiddels is ze al twee keer geopereerd,de eerste keer aan beide ogen en we dachten dat het in orde was maar na een paar weken bleek dat 1 oog nog niet helemaal goed was,afgelopen week is ze gesteriliseerd en is ze nog een keer aan dat oog geopereerd,we moeten het even afwachten maar het ziet er naar uit dat het nu goed is.



Net na de eerste operatie, het ziet er erger uit dan het is hoor.


Na de tweede operatie,wel interessant met zo'n pleister.




Pleister was ze al snel kwijt en ze voelt zich ook al weer helemaal toppie.


Tussen alle drukte door had ik ook nog een opdracht liggen om een aquarel te maken,maar het kwam er gewoon niet van,heel gelukkig waren het heel geduldige mensen die mij de tijd gaven,schilderen is heerlijk maar je moet er wel de tijd en de rust voor hebben en daar ontbrak het echt aan,maar het is uiteindelijk toch gelukt,de aquarel is klaar en iedereen is blij, Joke en Theo bij deze nogmaals bedankt voor jullie geduld.




Sammy



En nu maar hopen dat alle geiten een tijdje ver bij ons vandaan blijven en dat we van een redelijk rustig en lekker warm voorjaar mogen gaan genieten.












































Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Laatste tweets
over mijzelf
Over mijzelf.
 
 

 

 

Ingrid Zaalberg
Geboren in Den Haag flink wat jaartjes geleden.
Dieren en natuur liefhebster in hart en nieren.
klik hier voor meer
 
                                                                                          
 

 


Links

 

 

 



Aquarellen en tekeningen
Aquarellen

Klik hier voor meer.

 

Schilderijen van Peter.

 

 http://www.peterjansenmasteroffineart.eu

 

 

contact us
Verhalen
Geluks hondjes
Geluks hondjes
Deze bofkonten hebben een nieuw baasje gevonden 


Ruby


Bowie


Bonny


Brandy

Tara

Toby/Pluto

Channie

Lilly

Ukkie



Flippo/Woody
 
 
Sasa
 
 
Pluto
 
 
 
Kika

Ying en Yang


Clooney

 
 Janny
 
 
 
Jayli
 
Miko
 
Tootsy
 
Sissi
 



Beer


Laddy



Max

Droopy
 
 
Nina
 
 
    
Boris
 
 

 
   
Tommie
 
   
Olly




Jetje Kroketje


Minnie


Lion


Princess
 
 










































Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl